16/01/2026
➤ Bazı insanlar için mutluluk, hiç içinde bulunulan anda yaşanmaz; hep “bir gün” gelir. O gün, hedef gerçekleştiğinde, para kazanıldığında, ev alındığında, ilişki kurulduğunda…
➤ Beyin, “gelecekteki tatmin”e odaklandığında dopamin sistemini aktif hale getirir. Hedefe yaklaşırken dopamin artar, ancak hedefe ulaşıldığında bu artış düşer. Sonuç? O an beklenenden daha kısa sürer ve kişi yeni bir hedef arar.
Bu yüzden mutluluk sürekli ertelenir.
➤ Kişi, mevcut anı deneyimlemenin yerine gelecekteki olasılıklara tutunur. Mevcut anda eksiklik hissetmek rahatsız edicidir; buna katlanmak yerine yeni hedef üretmek daha kolay gelir. Fakat bu döngü, kişinin yıllar boyu “bekleme modunda” yaşamasına neden olabilir.
➤ Etkileri:
Hiçbir başarı tamamen tatmin etmez.
Yaşam sürekli “bir sonraki” aşamaya odaklıdır.
Anda kalabilme becerisi zayıflar.
➤ Çözümün başlangıcı:
Mutluluğu geleceğe kilitlemek yerine, küçük şimdi anlarını fark etmek. Çünkü gelecek geldiğinde o da bir "şimdi" olacak. Eğer “şimdi”yi değerli kılmayı öğrenmezsek, gelecek de aynı boşluğu taşır.