26/01/2026
�İlk başta…�Yumuşatır.�Parlatır.�“Ne kadar iyi geldi bana” dedirtir.
İlişkinin ilk zamanları tam olarak budur:�Pürüzsüz, iyi hissettiren, tam bana göre dedirten…�Ama zaman geçer.�Fark etmeden gözenekleri tıkamaya başlar.
Artık:�- Nefes almak zorlaşır.�- Küçük meseleler sivilce gibi patlar.�- “Ben mi değiştim, o mu değişti, yoksa bana göre değil mi?” diye düşünürsün.
Başta neden iyi gelir?�Çünkü:�- Çok ilgi vardır�- Çok temas vardır�- Çok onay vardır
Ama genelde şunlar da vardır:�- Sınır yoktur�- Alan yoktur�- Gerçek benlik yoktur
Yani ilişki seni beslemez, seni kapsar!
Ne zaman tıkamaya başlar?�Şu cümleler gelmeye başladığında:�- “Eskisi gibi değilim.”�- “Kendim olamıyorum.”�- “Bir şey eksik ama ne?”�- “Konuşsak da çözülmüyor.”�Bu tarz ilişkiler genelde:�- Sınırları belirsiz�- Kaçınma + bağımlılık karışımı�- “İyi hissettirdiği için doğru sanılan” ilişkiler olur.
En net ayırt edici soru:�Kendine şunu sor:�“Bu ilişki bana iyi geliyor mu?
Son cümle:�Bazı ilişkiler kötü değildir…�Ama sana iyi de değildir.
Hindistan cevizi yağı gibi:�Başta yumuşatır,�sonra gözeneklerini kapatır,�en sonunda cildim neden bozuldu diye sorarsın.�Yanlış şey kötü olduğu için değil, sana uygun olmadığı için bozar.
