27/02/2026
🍃 Çocuk “canım sıkılıyor” dediğinde çoğu zaman hemen bir çözüm arıyoruz.
Bir oyuncak öneriyoruz, bir etkinlik buluyoruz ya da ekran açıyoruz. Çünkü sıkılmak bize “iyi bir şey” gibi gelmiyor.
Oysa kısa süreli sıkılma, gelişimin doğal bir parçasıdır.
🧸Bu anlarda çocuk aslında:
– Kendi kendine ne yapabileceğini düşünür,
– Oyunu nasıl başlatacağını planlar,
– Alternatif üretmeye çalışır,
– Beklemeyi ve sabretmeyi deneyimler.
Yani beynini çalıştırır.
Her boşluğu biz doldurduğumuzda, çocuk zamanla “biri bana ne yapacağımı söylesin” beklentisine girebilir. Kendi başlatma becerisi yeterince güçlenmeyebilir.
Elbette her durumda geri çekilmek doğru değildir. Eğer sıkılma yoğun huzursuzluğa, öfkeye ya da kaygıya dönüşüyorsa destek olmak gerekir.
Ama kısa süreli boşluklar çoğu zaman gelişim için kıymetlidir.
Ergoterapide amacımız çocuğu sürekli meşgul etmek değil; kendi kapasitesini kullanabileceği güvenli alanı açmaktır.
Bazen bir adım geri durmak, en güçlü destektir.🌻
̇le
