Psikolog Serenay Keskin

Psikolog Serenay Keskin Bireysel Danışma

02/04/2026

2 Nisan Dünya Otizm Farkındalık Günü🧩

Normal olan durumları önce biz ebeveynler normalleştirelim,çocuklarımıza da örnek olalım🫶🏻


Günaydın,şubatın son günü,bizim için de haftanın son çalışma günü,yarın yeni bir ay ve baharın ilk günü. Gerçekten her s...
28/02/2026

Günaydın,şubatın son günü,bizim için de haftanın son çalışma günü,yarın yeni bir ay ve baharın ilk günü. Gerçekten her son,bir başlangıç.
Tek dileğim sağlık ve huzur.
Siz şu sıralar huzurlu musunuz,kendinize bir sorun. Eğer hayır ise sizi huzursuz eden şey ne? Bunlar sizin çabanızla değişebilen şeyler mi yoksa elinizde olmayan durumlardan dolayı mı huzursuzsunuz?
Ne kadar yaşayacağız,ömrümüzün belki yarısı bitti,belki de sadece birkaç günümüz kaldı şu hayatta. Deselerki dünyadaki son 1 haftanız bu,gerçekten sizi üzen şeylere bu kadar üzülür müydünüz? Gerçrkten yapmak istediğiniz şeyleri erteler miydiniz? Biri sizi sinirlendirdiğinde gerçekten onu dert edip üzülür müydünüz o kadar? Yoksa sadece kendi hayatınıza mı odaklanırdınız?
Borçları,kıskançlıkları,eşinizle olan sorunları,çocuğunuzun ağlama krizlerini bu kadar büyütür müydünüz?
Ben kendime sorduğumda,ciddiyetle bunu düşündüğümde hayır diyorum. Hayatımın son 1 haftasında hiçbir şeyi "olması gerekiyor" gibi yaşamazdım. Kabullenirdim,öyle oluyor ve ben en iyi nasıl yaşayabilirim diye düşünürdüm. Çünkü üzülmek de,küsmek de,dert etmek de zaman kaybı olurdu. Uzun zamandır görüşmek istediklerim,aramak istediklerimi ertelemeden arardım. Ben hayatta olsam da bu onların son 1 haftası olabilir ve bazı şeylerin telafisi olmayabilir.
Siz de bir düşünün. Bazı şeyleri yaparken ölümsüz olduğumuzu düşündüğümüz için mi bu kadar dert ediniyoruz acaba..

9 saatlik yolumuz varken,oğlumu oyalamaktan yorulmuşken aklıma gelenler.. 2.fotoğraftaki kitabı temsili. Bir sürü kitap,...
01/01/2026

9 saatlik yolumuz varken,oğlumu oyalamaktan yorulmuşken aklıma gelenler.. 2.fotoğraftaki kitabı temsili. Bir sürü kitap,oyuncak,yiyecek var ama oyalamak zor,ben de biraz yazı yazarak es vermek istedim.

Fotoğraflarda 2 manzara var,arasında sadece 30 dakika var. Bir yerde karlı manzaralar varken diğer yerde denize girilir Antalya'da. Biz de 2026'nın ilk karını görmüş olduk böylece❄️
Antalya merkeze kar yağmaz,genelde de 8-9 ay yaz mevsimi olur. Bunun 3 ayı 45-50 derece arası olur,bir de aşırı nem. Ama bir yağmur yağınca 5 dakikada sel olur,yollarda araçlar kalır,10 dakika sonra ise güneş açar,hiç yağmamışçasına.
Ben küçükken her yıl 15 tatilde günübirlik (eskiden bir yaz bir de Şubat tatili vardı tabii) Saklıkent'e giderdik. Merkeze yaklaşık 1 saat. Orda karla oynardık,sucuk ekmek kızartırdık,teleferiğe binerdik. Çok güzeldi. Karın o zorluğunu ve mahrumiyetini hiç yaşamadık,bizim için çok keyifliydi.
Erzurum'da,Kars'ta yetişen biri için kar bu kadar romantize edilmez tabii. Onun için yolların kapanması,kar fırtınaları,arabaların bile buz tutması,mahrumiyet ve aşırı soğuk olabilir.
Buna da şemalar diyoruz. Kelime aynı ama hepimizde oluşan düşünceler ve duygular farklı.
Ben sobalı ev,köy hayatını çok romantize ederdim mesela. "Ne güzell,sıcacık soba,kestane kızartırız,kahve yaparız sobanın üstünde" derken,bu kayınvalidem için o kadar da güzel değil. O ayazda dışardan odun almak,onları kayınbabamın kesip getirmesi,sobanın külünü boşaltmak,sadece bulunulan odayı ısıtması..



2025 biterken birkaç şey paylaşmak isterim. Bu yıl daha az yorulup yavaşladığım bir yıl oldu. Bu bana çok iyi geldi. Dah...
31/12/2025

2025 biterken birkaç şey paylaşmak isterim.

Bu yıl daha az yorulup yavaşladığım bir yıl oldu. Bu bana çok iyi geldi. Daha çok kendim için bir şeyler yapabildiğim,mükemmelliyetçiliği ciddi oranda bıraktığım,biraz daha akışa teslim olduğum bir yıl oldu.

Oğlumun daha çok büyümesiyle daha az yorulduğum bir yıldı geçen yıla kıyasla. Tabii hala alışma sürecindeyim,çok da mükemmel bir anne olduğum söylenemez. Hiç kimsenin de çok mükemmel olmadığının farkındayım.

Akademik olarak hedeflerimi gerçekleştirmeye adım attığım,yüksek lisansa başladığım ve bitirmek üzere olduğum bir yıl oldu. Tez konum beni çok heyecanlandırıyor,yakın zamanda sizlerle paylaşmak için sabırsızlanıyorum. Araştırma için sizlere çok ihtiyacım var.

Şimdi 2026 yılı gelirken,değişmesini istediğim şeylerin daha çok farkındayım.
Bunun tek yolu da benden geçiyor. Bazen (hatta çoğunlukla) yapmak isteyip de yapamadıklarımızın önündeki tek engel biziz. Keşkeler,amalar.. O sihirli değnek gelmeyecek,bize altın tepsi ile sunulmayacak her fırsat. Bizim adım atmamız gerekecek. En çok da kendimiz için,daha güzel bir hayat için.

Bu yıl birçok yenilik olacak hayatımda,iş anlamında özellikle. Çoğu şeyi daha çok paylaşmak istiyorum ve geçen sene olduğu kadar kendimi kısıtlamak istemiyorum. Burası beni besleyen,huzur veren bir alan. Herhangi bir maddi beklentim yok zaten, istemeyen takip etmez, isteyen de kalır. Biraz daha sert etikten uzaklaşmak istiyorum. Daha "Serenay" olabilmek isterim bu sayfada. Burası sadece Psikolog olarak paylaşım yaptığım bir alan değil.

Başarıyı takdir etmek, başkalarına destek olabilmek, gerçekten yardıma ihtiyacı olan çocuklara daha çok destek olabilmek isterim.

Daha çok ilham,daha çok motivasyon.

Sizin bu yıl değiştirmek istediğiniz şeyler var mı ya da geçen yıl değiştirebildiğiniz? Okuyanlar olur ama yazanlar genelde çok az olur,kıralım bu döngüyü,paylaşalım..

Buraya kadar bunu okuyan herkese sağlık,huzur,bolluk diliyorum. İyi insanlarla karşılaşalım,hedeflerimize bir adım daha yaklaşalım💜

Eylül'de Assos..Yüzlerce yıl önce burası büyük bir felsefe okuluymuş,henüz daha psikoloji felsefeden ayrılmadan önce,Ari...
13/09/2025

Eylül'de Assos..
Yüzlerce yıl önce burası büyük bir felsefe okuluymuş,henüz daha psikoloji felsefeden ayrılmadan önce,Aristo'nun önderliğinde..

Psikologlar Günümüz Kutlu Olsun!🥳İyi ki psikoloğum,bu meslek bana iç huzur da sağladığı için çok mutluyum. Birilerinin h...
10/05/2025

Psikologlar Günümüz Kutlu Olsun!🥳

İyi ki psikoloğum,bu meslek bana iç huzur da sağladığı için çok mutluyum. Birilerinin hayat yolculuğunda güvenebileceği biri olmak,çocuklarla bağ kurabilmek,olaylara farklı açılardan bakabilmek..
Her bir danışan farklı bir dünya. Bir kişiyle konuşurken sadece onunla değil,geçmişiyle,şimdisiyle,geleceğiyleyiz,ailesiyleyiz..
Yargılamadan dinlemek her zaman çok rahatlatıcı gelmiştir,büyük bir özgürlüktür.
Bir şeylerin daha iyiye gittiğine şahit olmak paha biçilemez bir mutluluk♥️

İyi ki yollarımız kesişmiş🥰




Anne olduktan sonra yapmam dediğim bir şeyi daha yaptım..Mesleki hayatımda "dediğinizi yaparsak çocuğumda travma oluşmaz...
13/04/2025

Anne olduktan sonra yapmam dediğim bir şeyi daha yaptım..

Mesleki hayatımda "dediğinizi yaparsak çocuğumda travma oluşmaz değil mi?" "ben de psikolojiye meraklıyım,şu ekolle ilerlemek daha uygun olmaz mı?" gibi şeyler duyuyorum bazen. Hiçbir uzmanın işine de karışılmaması gerektiğini düşünüyorum. Fakat anne-babalık o kadar hassas bir konu ki ebeveyne sabırla açıklamak önemli.

Oğlum çok hasta olunca,hastaneye 3 günde 3.gidişimiz olunca çekinerek,sınırlara saygı duymaya özen göstererek " şöyle endişeleniyorum,şundan korkuyorum,bu ihtimal var mıdır? " gibi soruları serpiştirerek sordum. . Ve bunları sorarken de aklıma danışanlarla yaşadığım "internette böyle yazıyor" dediklerinde yaşadığım şey geldi. Bu durumu göze alarak ısrarla soruyorum tabii..

Hastane yatış sürecimiz başladı ve 1 haftalık belirsiz ve bilinmez bir süreç oldu.
1 hafta boyunca her an elimde telefon,internetten kendimi araştırma yaparken buldum,şu değer şöyleyse ne olabilir diye,hatta tanıdığımız,sevip saydığımız doktor arkadaşlarımıza da atıp onlara da sorduk. Hiçbir şekilde ikna olmama durumu,kılı kırk yarma durumu. O kadar sık gördüğüm bir durumki danışanlarda da. Özellikle 2-5 yaş arası "göz teması kurmuyor acaba otizm mi?" diye gelen danışan profili.

Ardıç'ın kendi doktoru,burdaki bazı doktorlar,bazı hemşireler o kadar yardımcı oldu ki. Bazısı da tam aksi. Şunu fark ettim bu arada,2 günde bir aynı personeli gördük gece gündüz. Çok fazla ve yoğun bir çalışma var.. Bu şartlara rağmen hala kibar,güleryüzlü,nahif kalabilen sağlıkçılara da minnet duydum.

Ben bu süreçte bir sürü tıbbi terim ve kan değeri öğrendim ama bazen de cehalet mutlulukmuş,benim bilmeme gerek yokmuş,doktorlar bilse yetermiş,bildiklerim sadece bana stres ve yük olmuş. Sonuçta 6 yıllık tıp eğitimi üstüne 4 yıl uzmanlık,yıllarca hasta tecrübesi ve bilgi birikimi benim 1 saniyede bulduğum sonuçlara eş değer değil.

O yüzden işi güvendiğimiz uzmanlara bırakalım,biz de strese girmeyelim,herkese sağlık diliyorum💛🙏🏻

Bu fotoğrafta daha 1 aylık bir anneydim,şu an neredeyse 1 yıllık bir anneyim. Öyle bir süreç yaşanıyorki,anne olmak dışı...
17/02/2025

Bu fotoğrafta daha 1 aylık bir anneydim,şu an neredeyse 1 yıllık bir anneyim. Öyle bir süreç yaşanıyorki,anne olmak dışında yeni bir kimliğimiz de doğuyor. 9 ayda değişen hormonlar,alınan kilolar,oluşan deformasyonlar,psikolojik baskılar,ara verilen-bırakılan kariyer.. Kendim için annelik yolculuğu ilk 6 ay çok zorlayıcıydı. Çocuğum sakin olmasına rağmen benim yeni hayatıma adapte olmam zordu. Mesleki anlamda mükemmeliyetçi olmam en büyük faktörlerden biriydi. Doğuma girmeden,doğumdan çıktıktan sonra bile elimde telefon, ofisteki işleyişi kontrol ediyordum.

Fiilen ofiste olmasam da zihnim her saniye orda,elim telefondaydı ve hala da öyle.. Her gün,her an,her dakika kontroller,eksikler,daha iyisi olsun,sorun olmasın diye enerjiyi oraya verme.. Mümkün değilki bir anda elimi ayağımı ofisten çekebilmem diye düşünüyordum. 6 kişi çalıştığımız bir yer,bir sürü ailenin ve çocuğun sorumluluğu..

Tabii bu arada yükselen stres seviyem,azalan toleransım,hiçbir şeye tam anlamıyla yetişemememin verdiği yetersizlik hissi. Çünkü ne mükemmel derecede ofisi yönetebiliyordum ne de mükemmel derecede anneydim. Bu arada ev işi,yemek olayını sayamıyorum bile.

Benim için çalışmak daha kolaydı. Çünkü evde çocuğuma bakarken sadece çocuğuma bakmıyordum,hem çocuk bakıp hem çalışıyordum uzaktan. Bunun büyük çoğunluğunun sebebi benim başarı arzum,işteki disiplinimdi. Benim müdahil olmadığım her noktada daha az başarılı olacağımıza inancımdı.

Peki günün sonunda ne oldu? Tüm aileler,çocuklar,danışanlar %100 memnun mu? Dünyayı mı kurtardım mı? Tabii ki hayır. Günün sonunda her şey yarımlıkla devam ediyor. Yetersizlik hissinin fazlalığıyla devam ediyor. 30'dan fazla sabit öğrenci,bir sürü danışan,yapılması gereken toplantılar,görüşülmesi gereken aileler ve öğretmenler var. Bir yandan aldığım eğitimler var.
Oğlum 1 yaşına girecek. Ne mükemmel bir psikolog ne mükemmel bir anne olabildim. Mükemmellik yoktur zaten. Böyle bir beklentim de yoktu aslında. İki tarafta da "yeterli derecede iyi" olabilsem de yeterdi. Olabildim mi,olamadım. Olmak zorunda mıyım,değilim tabii. Değilsiniz.. Danışanlarımın çoğu bu duygularla,kendilerini yalnız sanıyor ama yalnız değilsiniz🫶🏻

Dün gece minik bir kuzu doğmuş,henüz 1 günlük ve renk-desenden dolayı ineğe benziyor🩵😅🐑Bol oksijen,yeşillik,masmavi göky...
26/01/2025

Dün gece minik bir kuzu doğmuş,henüz 1 günlük ve renk-desenden dolayı ineğe benziyor🩵😅🐑

Bol oksijen,yeşillik,masmavi gökyüzü,her şeyin daha sade yaşandığı bir ortam. Kuzular,köpekler..En büyük mutluluğum da oğlumun böyle bir ortamda büyüyebilme fırsatı🥰 Benim küçükken gidebileceğim bir köyüm yoktu çünkü,bunun eksikliğini çok hissettim🥲

4 duvar arasında kalmadığımız,bir adım atınca mutlu olabildiğimiz bir ortam. Şu tarlada içtiğimiz çayın,yediğimiz bisküvinin tadı gerçekten bir başka🫖 Sizi seven,sizin sevdikleriniz de ordaysa,o sıcak aile birliği sağlanıyorsa ne mutlu🌸

Bu şekilde depolarımızı şarj edip haftanın psikolojik yükünü atabiliyoruz🌸
2 günlük enerji alımından sonra daha temiz bir kafayla miniklerimize,danışanlarımıza daha verimli oluyoruz☺️

Köye bir kargo şirketi dışında kargo gelmiyor,zincir marketler yok,en yakın büyük market 20 km,hastane ise ilçede,olumsuzlukları da var tabii ama nerden baktığınıza bağlı.

Bazısı da sakinlik sevmez,daha kalabalık ve canlı,her şeye erişmin kolay olduğu yerlerde daha mutludur.

Siz hangisini tercih ederdiniz? Bir seçeneğiniz olsa,yaz kış olmak üzere köyde mi şehir merkezinde mi yaşamak isterdiniz?
Yoksa ara sıra köy ara sıra şehir mi iyidir?

🍼Kimse uçakta tüm yolculuk boyu ağlayan bir bebekle gitmeyi tercih etmez değil mi? Hatta dışarda sakince otururken bir b...
15/01/2025

🍼Kimse uçakta tüm yolculuk boyu ağlayan bir bebekle gitmeyi tercih etmez değil mi? Hatta dışarda sakince otururken bir bebeğin ağlaması,otobüste bir bebeğin ağlaması,sokakta ağlaması.. Kısaca bebek ağlaması,çok tercih edilmez. Hatta bebek bizimse bile!☺️

Ben psikolog olarak çocuklarla ve ailelerle çalışıyorum ve onlara hep "çocuğunuz ağlayabilir,sırf ağlıyor diye istediğini yapmamalısınız" dedim. Onlardan da "ama dışardayız,insanlar rahatsız olurlar,ağlamasın diye her istediğini yapmak zorunda kalıyoruz" cevabını aldım genelde.

Anne olana kadar dışardaki insanların gerçekten bu kadar fazla rahatsızlıklarını gösterebileceklerini tahmin etmemiştim. Kendi aralarında sesli konuşmalar mı dersiniz,göz devirmeler mi dersiniz,"uuff"lamalar mı dersiniz..

Uçak olayına gelmeden,AVM olayını anlatmak istiyorum. Oğlum o zaman daha 3 aylık,AVM'den çıkıyoruz,eşim önde bebek arabasını sürüyor,oğlum ağlıyor,ben de arkadayım. Eşim önden geçti,ben giderken 2 kadın oturduğu yerden "ay çocuğa bak,nasıl ağlıyor insan bi susturur bu ne ses" dedi🙃
Tabii durup bir şey demedim ama baktım🙂
Acaba insanlar bu haddi nerden ve nasıl buluyor,bebek ya o,ağlayacak da gülecek de. Her ağlayan bebeğe anında müdahale edilip susturulmalı algısı..(her zaman acıdan ağlamazlar,uykusu gelir yine ağlar..)

Neyse uçak olayı..İlk uçakla seyahati 3.5 aylıkkendi,varlığı ve yokluğu birdi. Hep uyudu ve zorlanmadık. Sonraki uçak yolculuklarında da problem yaşamadık. Taa ki 3-4 önceki yolculuğa kadar. Daha sıraya girer girmez insanlar birbirine bakıp "bebeği gördün mü,bebek var,ay inşallah ağlamaz" demeye başladı kendi aralarında. Ki ağlamıyordu😅 Tabii istemsizce beni bir gerginlik kapladı,"ağlamıyor da inşallah ağlamaz" durumuna girdim. Koltuğa oturduk,her gelen bebeğe bakıyor,göz deviriyor.. Hostes geldi. "Merhabalar,bebekle ilk uçuşunuz mu?☺️" dedi. "Hayır hayır,çok oldu" dedik. "Ne güzel,ağlıyor mu,benimkiler çok ağlar da☺️" dedi... Biz de "yok ağlamıyor çok şükür" dedik😅 Ordaki "çok şükür" detayı.. Hissettiğim psikolojik baskıyı anlatamam. Bir bebek daha vardı,o biraz ağladı. Onu duydukça "çok şükür bizimki değil" triplerine girdim hatta.
Ama her şey burda başladı asıl..

Haftanın een sevdiğim zamanları,köydeyiz🫶🏻🧡
22/12/2024

Haftanın een sevdiğim zamanları,köydeyiz🫶🏻🧡



Address

Assos Ören Yeri
Behramkale
17860

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Psikolog Serenay Keskin posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category