24/03/2026
Bir çocuk duygusal olarak görülmez, anlaşılmaz ve aynalanmazsa;
yetişkin olduğunda başkasının gözünde kendini bulmaya çalışır.
Görülmeden büyüyen kişiler:
• Değersizlik hissiyle mücadele eder
• Onay arayışına daha açıktır
• İlişkilerde “fazla veren” rolüne girer
• Terk edilme korkusu yüksektir
• Duygularını bastırır
• Partnerinin memnuniyetiyle kendi değerini ölçer
• “Benim hislerim önemli değil” şeması gelişir
Bu yüzden en basit yakınlık bile tetikleyici olabilir.
Kişi hem sevgi ister hem de sevgi gelince huzursuz olur.
Görülmeden büyümek,
yetişkinlikte kendini hep kanıtlama mücadelesi olarak geri döner.
İyileşme, birinin seni görmesiyle değil;
senin kendini görmenle başlar.