17/03/2026
🌱Bugün kızım bana yine çok kıymetli bir şey hatırlattı.
Bazen kıyafet seçimi ve giyimi konusunda sıkıntı yaşayabiliyoruz. Ona hep derim ki; “Kıyafetin önemli değil… Aklın güzel olsun, kalbin güzel olsun.”
🌱Bugün, beklemediğim anda bu cümlenin içini kızım doldurdu. Bazen en büyük öğrenmeler, söylediklerimizden değil; çocuklarımızın bize tuttukları aynadan geliyor.
🌱Tarlada tüylü bir cins çağla gördük. Aklımdan geçen “Bu çağla lezzetli değildir. Dün lezzeti çook hoşuma giden çağladan sonra hele.Zaten görünüşü de güzel değildi...”
Geçmiş deneyim, genelleme ve küçük bir önyargı…
🌱Kızım dedi ki "Ben yedim çok güzel tadı,dene sen de" dedi... Bir çocuk, bir an, bir cümle… Ve koca bir farkındalık.
🌱Çocuklar dünyaya daha açık bir yönle bakıyor. Henüz kategorize etmeye, etiketlemeye, kesin yargılarla alanı kapatmaya ihtiyaç duymadan...
🌱Biz ise bazen zaman hızlıca bunları yapıveriyoruz ve fark edemiyoruz. Ve yine o hız, bizi deneyimden uzaklaştırıyor.
🌱Ama kalp… daha meraklıdır. Daha açıktır. Daha cesurdur.
🌱Bugün kızım ve çağla ile şunu yeniden öğrendim:
Önyargılarımız, henüz tanışmadığımız güzelliklerin önünde durur. Belki de büyümek; bildiğini sandığın şeyi yeniden denemek ve bazen bir çocuğun rehberliğine izin vermek ve güvenmektir.
🌱Çocukların sana öğrettiği en beklenmedik şey neydi?