19/10/2021
Yuvadan üstü başı çamur içinde, hatta çorapları bile yağmur çizmesinin içinde ıslanmış olarak gelen oğluşu ilk iş olarak duşa sokmak geldi içimden. (Her gün k*m, toprak ve suyla oynayabildiği harika bir yuvaya gidiyor ) Ama bizimkinin aklında evde özlediği oyuncak vardı ve eve gelmenin huzuruyla bir nevi günün “stresini” atmak istiyordu. Küçük çocukların stresini küçümsememek gerek! Evden, aileden ayrılıyorlar, bütün gün nispeten yabancı bir ortamda kendilerine yer bulmak ve ifade edebilmek için uğraşıyorlar. Bunların hiçbiri kolay değil... O yüzden eve vardığında bu “varış” ve rahatlama anlatına ihtiyacı olduğunu düşünüyorum. Bu bazen böyle kendi kendine oyun, bazen de anne veya baba kucağı, yakınlığı aramak olabiliyor. Geçtiğimiz sene bu zamanlarda günün yorgunluğu ve stresini nasıl atacağını bilmeyen bu küçük adam hayatı bize ve kardeşlerine dar ediyordu. Şimdi bir sene sonra kendi kendini sakinleştirebilme, veya bu konuda karşısındakinden yardım isteme yetisini geliştirebildiği için çok mutluyum. Duşa gelinceye kadar biraz tren oynamak bir yapboz yapmak ve biraz da kucak gerekti. Yani sevgili anne ve babalar, biliyorum bazen bazı şeyleri hemen o anda yapmak isteyebiliyor insan ama çocuğun ihtiyaçlarını duymak, dinlemek, gözlemlemek çok önemli. Birazcık “tembellik”hem sizin hem de çocuğun faydasına ☺️