29/01/2026
Bazen anlatmak istemiyorum, sadece akmak istiyorum 😊
Seans odasında kelimelerle çalışıyorum. Ama tuvalin karşısında kelimeleri bırakıyorum. Çünkü bazı duygular açıklanmak istemez, sadece görülmek ister.
Resim yapmak benim için sadece bir hobi değil. İçimde konuşan ama cümle kuramayan yerlere alan açmak. Kontrol etmeye çalışmadığım, iyi görünmek zorunda olmadığım, anlamlandırmaya uğraşmadığım bir alan.
Psikolog olmak başkalarının hikayesine eşlik etmek. İnsan olmak ise kendi hikayene de şefkatle bakabilmek 🙏🏻
Sizin sadece sustuğunuz ve kendinize alan açtığınız bir yer var mı?