27/04/2026
Empati kurmak kıymetlidir. Başkalarının duygularını anlamak, onların ihtiyaçlarını fark etmek güçlü bir sosyal beceridir.
Ama bazen bu beceri, kendi iç sesimizi bastırmamıza dönüşebilir.
Sürekli başkalarının ne hissettiğine odaklanan kişiler zamanla şunu unutabilir:
“Ben ne hissediyorum?”
Çocuklukta duyguları ikinci plana atılmış bireyler, yetişkinlikte başkalarının ihtiyaçlarını kendi ihtiyaçlarının önüne koymayı alışkanlık haline getirebilir. Bu durum dışarıdan “olgunluk” gibi görünse de içeride bir tükenmişlik yaratabilir.
Kendini duymamak şu belirtilerle ortaya çıkabilir:
Karar verirken sürekli başkalarını düşünmek
“Ben ne istiyorum?” sorusuna net cevap verememek
Yorgun ama neden yorgun olduğunu bilmemek
Empati başkalarına yönelirken, öz-şefkat kendine yönelir.
En son ne zaman kendi ihtiyacını ciddiye aldın?
