Psikolog Arzu Dikiligil

27/03/2026

Çocuğunun ilk zorbası olma!
Kelimelerimiz, sadece ses dalgaları değildir; bir çocuğun iç dünyasının mimarıdır. Tıpkı videodaki çiçekler gibi, sert sözler bir ruhu soldurabilir, soldurabilir ve soldurabilir. Ancak şefkat, inanç ve destekleyici sözler de onu yeniden canlandırabilir.
​Gelin bugün, kendi iç sesimizi ve çocuklarımıza söylediğimiz kelimeleri sorgulayalım. Onların yetersiz hissetmesine neden olan o cümlelerin yerine, güven ve şefkat içeren cümleler ekleyelim.
​Unutmayın; çocuklarınızı soldurmak yerine, kelimelerinizle onları yeşerten bir ebeveyn olabilirsiniz. 🌸

​ ÇocukRuhu

12/03/2026

"Benimle ömür geçer mi ki?" dedim. "Senle geçirmeye ömür yeter mi?" dedi... Özdemir Asaf’ın bu kısa diyaloğu, aslında her ruhun aradığı o güvenli limanı özetliyor. Peki, bazı sevgiler gerçekten nasıl "ömürlük" olur?

Evliliklerin uzun sürmesi sadece bitmeyen bir aşkın mucizesi midir, yoksa her gün sabırla inşa edilen bir yatırımın sonucu mu? Psikoloji bize gösteriyor ki; sönmeyen bir ateş yoktur, sürekli beslenen bir ateş vardır.
​Aşkın ilk kıvılcımı kendiliğindendir; ancak o ateşi yıllar boyu canlı tutan şey;
​Saygı: Birbirinin sınırlarına ve varlığına duyulan özen.
​Güven: Kelimelerin ötesinde, sessizlikte bile hissedilen o emin olma hali.
​Yatırım: "Nasılsa benim" demeden, her gün yeniden keşfetme arzusu.

Sevgi, "ben"i koruyarak "sen" diyebilme ve nihayetinde güvenli bir "biz" inşa etme sanatıdır. Sahiplenmeden sevmek, tutkuyla emek vermek mümkün.

11/03/2026

11/03/2026

"Ben olsaydım asla böyle davranmazdım."
"Ben olsaydım senin için dünyaları yakardım."
​Bu cümleleri en çok kimler kuruyor biliyor musunuz? Kendini feda edenler, hep daha fazlasını verenler, başkaları için kendi sınırlarını hiçe sayanlar.
​Bu yüzden "Ben olsaydım" cümlesinin arkasında aslında derin bir kırgınlık, sessiz bir öfke ve büyük bir hayal kırıklığı yatar.
​Neden mi bu kadar acıtıyor?
Çünkü siz kendinizi feda ederken, karşınızdakinin de aynı "feda etme" kapasitesine sahip olduğunu varsayıyorsunuz. Oysa acı gerçek şu: Gerçekte hiç kimse "sen" değil.
​Aynı anne babadan olan ikizlerin bile duygusal kapasiteleri, öncelikleri ve sınırları bu kadar farklıyken; bir başkasının senin gibi "verici" olmasını beklemek, seni sadece daha fazla üzüyor.
Başkalarına gösterdiğin o sınırsız "Ben olsaydım..." şefkatini, biraz da kendin için kullanmaya ne dersin?

24/02/2026

DERT VE İNSAN
Yunan mitolojisine göre insan;
Toprak Ana’nın bedeninden,
Zeus’un ruhundan,
Ama Dert Tanrısı’nın ellerinden doğar.
Zaman Tanrısı karar verir:
“Vadesi dolana kadar insan, Dert Tanrısı’na aittir.”
Bu yüzden insan nefes aldığı sürece dertle yürür.
Ama dert sadece yük değildir.
Şekillendirir.
Derinleştirir.
Olgunlaştırır.
Ve belki de bu yüzden Albert Camus şöyle der:
“Kışın ortasında, içimde yenilmez bir yaz olduğunu keşfettim.”

Dert bizimle…
Ama derman da içimizde.
Mesele kaçmak değil,
Görebilmekte.

20/02/2026

"Bazen en büyük yaralarımızı, elimizdeki en küçük tesellilerle sarmaya çalışırız...
​Bu videodaki küçük maymunun hikayesi, aslında hepimizin içindeki o 'görülmek ve sevilmek' isteyen çocuğun hikayesi. Aidiyet hissetmediğimiz yerlerde, kendi güvenli alanlarımızı yaratmaya çalışırız.
​Eğer siz de hayatınızda kendinizi bu küçük maymun gibi yalnız veya dışlanmış hissettiyseniz; şefkati dışarıda aramadan önce, kendi içinizdeki o çocuğa sarılmayı deneyin
💫İyileşme, kabulle başlar.
Bugün çevrenizdeki birine, evladınıza veya kendinize 'buradayım ve seni görüyorum' demeyi unutmayın.
💫 Bağ kurmak, iyileştirir. ❤️

18/02/2026

“Şans mı? Bakış açısı mı?”
Bazı insanlar kendini şanslı,
bazıları ise hep şanssız görür.
Peki gerçekten fark şans mı?
Yoksa neye baktığımız mı?
Yapılan bir araştırmada, iki gruba bir gazete veriliyor.
Gazetenin içinde gizli bir yerde
“250$ kazandınız” yazıyor.
Kendini şanssız görenler o yazıyı fark etmiyor.
Kendini şanslı hissedenler ise hemen görüyor.
Çünkü mesele sadece fırsat değil,
fırsatı fark edebilmek.
Beynimiz neye inanıyorsa
onu arıyor,
onu görüyor,
onu büyütüyor.
L. Pasteur’un dediği gibi:
“Şans, yalnızca hazır olan zihinlere güler.”
Belki de şans,hayata nasıĺ baktığımızla ilgilidir.

Bugün neyi görmeyi seçiyorsun?

16/02/2026

PBir çocuk sürekli eleştiriliyorsa,
kusur bulmayı öğrenir.
Sürekli kıyaslanıyorsa,
yetersiz hissetmeyi öğrenir.
Utandırılarak büyütülüyorsa,
kendini suçlamayı öğrenir.
Ama…
Dinleniyorsa,
anlaşmayı öğrenir.
Destekleniyorsa,
kendine güvenmeyi öğrenir.
Saygı görüyorsa,
başkalarına da saygı duymayı öğrenir.
Seviliyorsa,
kendini sevmeyi öğrenir.

Sana sorun şu;

Ne öğrendin , ne veriyorsun?

11/02/2026

Günde ortalama 6.000’den fazla düşünce…
Zihnimiz hiç susmuyor.
Bu düşüncelerin büyük bir kısmı o kadar hızlıdır ki çoğunu fark etmeyiz bile. Özellikle de “otomatik düşünceler” dediğimiz, kendiliğinden ortaya çıkan o kısa ve değerlendirici iç sesleri…
Mantık süzgecinden geçmezler. Davet edilmezler. Bir anda belirirler.
Biz çoğu zaman düşüncenin kendisini değil, ardından gelen duyguyu fark ederiz: kaygı, üzüntü, öfke…
Ve genellikle o düşünceyi sorgulamadan doğru kabul ederiz.
Oysa zihnimiz bazen yanılabilir.
“Otomatik düşünceler” içinde sıkça karşılaştığımız düşünce hatalarına bilişsel çarpıtmalar diyoruz.
Geleceği en olumsuz haliyle tahmin etmek…
“Ya olursa?” sorusuyla zihinsel falcılık yapmak…
En kötü senaryoyu yazıp felaketleştirmek…
Kaygı yaşayan birçok kişi bu döngüyü çok iyi tanır.
Epiktetos’un dediği gibi:
“İnsanları rahatsız eden şey olaylar değil, olaylara yükledikleri anlamlardır.”
Düşünceler her zaman gerçek değildir.
Zihnimizin ürettiği her senaryo, yaşanacak bir kader değildir.
Fark etmek, sorgulamak ve alternatif bir bakış geliştirmek mümkündür.
Çünkü düşünceler değiştiğinde, duygular da değişir.

08/02/2026

Kıskançlık, cennetteki ejderhadır.
Cennetin cehennemidir.
Duyguların en acısıdır;
çünkü en tatlısı ile ilişkilidir.
— A. R. Orage

Tüm duygular yaşam için gereklidir.
Bizi biz yapan, insan kılan da onlardır.
Ancak bazı duygular—
özellikle kıskançlık—
kontrolden çıktığında
ilişkileri yıpratır, güveni aşındırır.
Sorun duygunun kendisi değil,
onunla kurduğumuz ilişkidir.
Fark etmek, anlamak ve dönüştürmek mümkündür.

08/11/2025

“Ayakta kalabilmek için günde dört kez kucaklanmaya ihtiyacımız var.
Başarılar elde edebilmek için günde sekiz kez…
Büyümek içinse günde on iki kez…”
— Virginia Satir
🤍
Kucakla, sımsıkı sarıl çocuğuna...
Ayakta dimdik duracak güveni,
Başaracak azmi
ve enerjisi olsun.
Sevgiyle büyüsün ki,
O da sevgiyi çoğaltarak büyütsün… 🌷

14/09/2025

Kaygı da böyledir… Azı harekete geçirir, fazlası yıpratır.
Farkındalıkla dönüştürdüğünde, özgürlüğün kapısı aralanır.