27/01/2026
؛ صد و ده فرمان برای شکوه و وقار
: آداب معاشرت و حضور در اجتماع
۱. در مهمانیها، هرگز آخرین نفری نباش که مجلس را ترک میکند.
۲. بر سر میز غذا، بحثِ تقسیم صورتحساب را پیش نکش؛ یا سخاوتمندانه مهمان کن یا با مناعتطبع مهمان شو.
۳. هرگز دستخالی به مهمانی نرو؛ حتی یک هدیه کوچک، نشانهی بزرگیِ شماست.
۴. در انظار عمومی، از ایجاد صحنههای جنجالی و فریاد زدن بپرهیز.
۵. انعام خوب بده؛ این موثرترین نوع خیریهی مستقیم است.
۶. به تمجیدها تنها با یک «متشکرم» گرم پاسخ بده؛ نیازی به تعریف متقابل و آنی نیست.
۷. از پز دادن با مکانهایی که دیدهای یا اشخاصی که میشناسی، خودداری کن.
۸. در دومین ملاقات، نام خود را مجدداً به طرف مقابل یادآوری کن تا او را از فشار فراموشی برهانی.
۹. وقتی کسی تو را میهمان میکند، در فرصتی دیگر جبران کن و در حضور او انعام مضاعف بده.
۱۰. جایی که برای ورودش باید در صف ایستاد یا منتظر ماند، شأن تو نیست؛ نرو.
: روابط عاطفی و خانواده
۱۱. در ابراز علاقه و برداشتن قدم اول، تردید نکن؛ دل به دریا بزن و توکل کن.
۱۲. هرگز به رابطهی تمامشده (اکس) بازنگرد؛ کسی که در سختی رهایت کرده، اگر گزینهی بهتری داشت، باز نمیگشت.
۱۳. هرگز شریک زندگیت را در حضور دیگران نقد یا سرزنش نکن.
۱۴. قرار ملاقات با یک بانو را با پیامک لغو نکن؛ تماس بگیر و با احترام گفتگو کن.
۱۵. با ازدواج، تو تنها با یک نفر پیمان نمیبندی، بلکه با یک خانواده پیوند میخوری.
۱۶. قدر والدین را بدان؛ یتیم شدن، دردی است که تنها پس از رفتنشان درک میشود.
۱۷. اگر طرف مقابل تنها بخشی از شخصیت تو را میپسندد، در واقع خواهانِ «تو» نیست.
۱۸. هرگز با پارتنرِ سابق دوست صمیمیات وارد رابطه نشو؛ حرمتها را حفظ کن.
: منش و شخصیت فردی
۱۹. مدام گله و شکایت نکن؛ نالیدن دردی را دوا نمیکند.
۲۰. در برابر قلدرها بایست؛ یک بار ایستادگی، برای یک عمر آرامش کافی است.
۲۱. اشتباهاتت را بپذیر و خودت را برای آنها ببخش.
۲۲. اگر قولی دادی، تا انتهای مسیر پای آن بمان.
۲۳. عصبانی ماندن، تنها هدر دادن سوختِ روان است.
۲۴. «همینه که هست» کلامِ تسلیمشدگان است؛ آن را به کار نبر.
۲۵. فروتنیِ نمایشی، از تکبر زشتتر است؛ خودِ واقعیات باش.
۲۶. جوری رفتار کن که گویی همیشه در جایگاههای بالا بودهای؛ اصالت در رفتار است.
: انضباط شخصی و ظاهر
۲۷. آراستگیِ محاسن باید نشانهی نظم باشد، نه شلختگی.
۲۸. عطر باید زمزمه کند، نه فریاد؛ بوی عطر نباید از فاصلهی دور حس شود.
۲۹. خوشاستایلی، کوتاهترین راه برای اثبات ارزشِ فردی است.
۳۰. همیشه پول نقد همراه داشته باش.
۳۱. قبل از ۳۰ سالگی، یک دست کتوشلوار دستدوز و برازنده تهیه کن و تناسب اندامت را برای آن حفظ کن.
۳۲. روی کیفیتِ لوازم سفر و چمدانهایت سرمایهگذاری کن.
: خرد و یادگیری
۳۳. کتاب بخوان؛ مطالعه یعنی قرض گرفتن مغزِ دیگری برای مدتی کوتاه.
۳۴. هرگز از یادگیری دست نکش؛ جهانِ امروز دانشگاهی رایگان در دستان توست.
۳۵. اگر چیزی را نمیفهمی، بیدرنگ بپرس؛ پرسیدن عیب نیست، ندانستن خطر است.
۳۶. به جای اهداف، روی «عادتها» تمرکز کن؛ نتایج خودبهخود از پیِ عادتهای درست میآیند.
۳۷. از رسانههای زرد و محتوای پوچ دوری کن.
۳۸. با احمقها، بهویژه در فضای مجازی، بحث نکن.
: تندرستی و سبک زندگی
۳۹. قبل از دوش گرفتن، به بدنت سخت بگیر (شنا و درازونشست)؛ انضباطِ جسمانی مهم است.
۴۰. از دوپامینهای ارزان (مخدر، گیم، فضای مجازی) دوری کن؛ لذتهای واقعی را دریاب.
۴۱. طلوع خورشید را تماشا کن؛ صبحگاه کلید تمرکز روزانهی توست.
۴۲. کار بدنی را عار ندان؛ عرقِ جبین و آفتابسوختگیِ کار، نوعی درمان است.
۴۳. اگر مشکلی با پول حل میشود، آن را «هزینه» بدان، نه «مشکل».
۴۴. از آن لیوان آخر نوشیدنی صرفنظر کن؛ همانجا که هستی کافی است.
۴۵. به جای سیبزمینی سرخکرده، سالاد سفارش بده؛ بدن تو معبد توست.
۴۶. از ۴۰ سالگی به بعد، سلامتی را اولویت اول زندگیات قرار بده.
۴۷. ورزشهای رقابتی را رها نکن؛ روحیه مبارزه را در تو زنده نگه میدارند.
۴۸. شبها جوری تلاش کن که از خستگیِ مفید و رضایتبخش، بیهوش شوی.
: هوشمندی در فضای مجازی و تکنولوژی
۴۹. شبکههای اجتماعی مقتلِ وقت هستند؛ مگر آنکه برای یادگیریِ رایگان از متخصصان از آنها استفاده کنی.
۵۰. در میهمانی و جمع، گوشی را کنار بگذار؛ حضور فیزیکی بدون حضور ذهن، بیاحترامی است.
۵۱. اهل سلفی گرفتنِ مدام نباش؛ لحظات ناب را با چشمهایت ثبت کن، نه با لنز دوربین.
۵۲. حتی در پیامک هم از کلمات شکسته و بیهویت استفاده نکن؛ باوقار بنویس.
۵۳. یاد بگیر چه زمانی باید دوربین گوشی را نادیده بگیری و غرق در لحظه شوی.
: ذهنیت (مایندسِت) و موفقیت
۵۴. به هو کردنها و متلکهای ضعیفان اهمیت نده؛ این صداها همیشه از ارزانترین طبقات استادیوم بلند میشود.
۵۵. وقتی هزینهها را تو میپردازی، قدرت مانور و احترام بیشتری خواهی داشت.
۵۶. هیچگاه نشان نده که جوگیر یا بیش از حد تحتتاثیر قرار گرفتهای؛ خونسردی قدرت است.
۵۷. «یادش بخیر» کلامِ آدمهای متوقفشده است؛ در حال زندگی کن.
۵۸. بخشیدن عالی است، اما فراموش نکن؛ تا دوباره از همان سوراخ گزیده نشوی.
۵۹. اگر هوشت بیشتر از قیافهات است، به جاهای شلوغ نرو؛ به فضاهایی برو که در آن «سخن گفتن» معیار است.
۶۰. منتظر فرصت ایدهآل نمان؛ مدام ضربه بزن تا بالاخره یکی به هدف بخورد.
۶۱. قوانین برای فرمانبرداری احمقها و برای راهنمایی خردمندان وضع شدهاند.
: مهارتهای زندگی و استقلال
۶۲. راه و چاه آشپزخانه و هنر آشپزی را یاد بگیر.
۶۳. وقتی از تو میپرسند چه میخوری یا چه میخواهی، قاطع باش و از قبل انتخاب کرده باش.
۶۴. اگر جیبت خالی یا زندگیات آشفته است، وارد رابطه نشو؛ ابتدا زیربنای خودت را بساز.
۶۵. مالک حداقل یک وسیله دستساز و اصیل باش؛ اشیاء اصیل روح دارند.
۶۶. اهدافت را روی کاغذ بنویس؛ کلمهی مکتوب، قدرت اجرایی دارد.
۶۷. وقتی به جایی دعوت نشدی، نرو. گاهی حتی وقتی دعوت شدی هم نرو تا ارزشت حفظ شود.
: سلوک اجتماعی و فردی
۶۸. خیره نشو؛ ادب در نگاه، مرز میان وقار و گستاخی است.
۶۹. هرگز یک سوال را دوبار نپرس؛ این نشانهی بیدقتی است.
۷۰. مهربان باش؛ زندگی به اندازهی کافی برای همه دشوار هست.
۷۱. از پاتوقهای مورد علاقهات به سادگی نگذر؛ بگذار آنجا تو را به عنوان مشتری باپرستیژ بشناسند.
۷۲. وقتی کسی چیزی را میگوید که میدانی، نگو «میدانم»، بگو «حق با شماست».
۷۳. اگر کار هنرمندی را میپسندی، با خرید آثارش از او حمایت کن.
۷۴. لباسهایت نباید لزوماً «ست» باشند، همین که به هم «بیایند» نشانهی سلیقه است.
۷۵. با آدمهایی خارج از دایرهی همیشگیات معاشرت کن تا جهانبینیات بزرگ شود.
۷۶. دنبال «بستن قطعی پروندههای احساسی» نباش؛ با برخی ناتمامماندنها کنار بیا.
۷۷. اگر جایی بیش از یک شب اقامت داشتی، وسایلت را از چمدان خارج کن و نظم بده.
۷۸. با نان خودت را سیر نکن؛ همیشه برای اصل مطلب جا بگذار.
۷۹. حداقل یک جوکِ واقعاً خوب بلد باش تا در موقع لزوم، یخ جمع را بشکنی.
۸۰. همیشه سطح بالاتری وجود دارد؛ مغرور نشو و به داشتههایت قانع باش.
۸۱. سختیها را به جان بخر و دم نزن، مخصوصاً وقتی برای آسایش خانوادهات است.
۸۲. سه شب پشتسر هم بیرون نمان؛ مگر آنکه شب سوم اتفاقی تاریخی در جریان باشد.
۸۳. پول ابزاری است برای جسورانه و «خودجوش» عمل کردن؛ پس جسور باش.
: اصالت، خرد و فرجام کار
۸۴. کار بدنی و یدی را نوعی تراپی بدان؛ آفتابسوختگی ناشی از کارِ سخت، نشان اصالت است؛ آن را با افتخار به دست بیاور.
۸۵. قدرتِ قدم زدن: یک پیادهروی طولانی یا بازی با یک دوست، گاه از صد جلسه روانشناسی موثرتر است.
۸۶. امانتداری در کلام: لازم نیست تمام رازها را فاش کنی، اما در حفظ رازهای «مهم» پولادین باش.
۸۷. جادوی سحرخیزی: طلوع خورشید را به تماشا بنشین؛ پیادهروی صبحگاهی تمرکز روزانه و خواب شبانهات را تضمین میکند.
۸۸. دانشگاهِ همراه: هرگز از یادگیری دست نکش؛ امروز تو میتوانی اعتبار یک مدرک مدیریت را از دل یوتیوب استخراج کنی.
۸۹. متانت در جشن: برگزاری تولدهای افراطی و پرزرقوبرق برازنده منش یک مرد نیست؛ باوقار باش.
۹۰. استمرار در ضربه زدن: منتظر «لحظه طلایی» نمان؛ آنقدر به درِ بسته ضربه بزن تا سرانجام یکی از آنها گشوده شود.
۹۱. حرمتِ موقت: اگر جایی بیش از یک شب اقامت داشتی، وسایلت را از چمدان دربیار و با نظم بچین؛ جوری رفتار کن که انگار صاحبخانهای.
۹۲. هوشمندی بر سر میز: با نان خودت را سیر نکن؛ همیشه فضایی برای اصلِ مطلب (غذای اصلی و بحث اصلی) باقی بگذار.
۹۳. اطلاعات عمومی: لازم نیست در هر ورزشی متخصص باشی، اما کلیات و قوانین بازیهای مهم را بدان.
۹۴. لذتِ میانهروی: یک یا دو لیوان نوشیدنی همراه ناهار، خللی در روند روزت ایجاد نمیکند؛ افراط نکن.
۹۵. تواضع در تجربه: پُز دادن با جاهایی که سفر کردهای، به اندازه پُز دادن با نام آدمهای مشهور، سخیف است.
۹۶. ادب در بازشناسی: وقتی برای بار دوم کسی را میبینی، پیشدستی کن و نامت را به او یادآوری کن.
۹۷. زبانِ ظاهر: خوشاستایل بودن، بیپیرایهترین راه برای نمایشِ «ارزش بالا» و احترام به خویشتن است.
۹۸. خوشبینیِ فیلسوفانه: به دنیا لبخند بزن؛ چه بسا بدشانسیهای امروزت، سدِ راهِ فجایعی بزرگتر در آینده بودهاند.
۹۹. بخشندگیِ بیدلیل: عادت کن که گاهی بدون هیچ مناسبتی، به عزیانت هدیه بدهی.
۱۰۰. فرار از زردی: وقتت را با رسانههای زرد و اخبار بیمایه تلف نکن؛ به جای آن، مهارتی تازه بیاموز.
۱۰۱. تمرکز بر ریشهها: روی «عادتهایت» تمرکز کن نه صرفاً اهداف؛ وقتی ریشهها (عادتها) درست باشند، میوه (هدف) خودبهخود میرسد.
۱۰۲. ارزشِ اصالت: مالکِ حداقل یک وسیلهی دستساز و اصیل باش؛ اشیاء هویتدار، به زندگی روح میبخشند.
۱۰۳. انتخابِ سلامت: در رستوران، به جای سیبزمینی سرخکرده، جسارت داشته باش و سالاد سفارش بده.
۱۰۴. جبرانِ کریمانه: وقتی کسی مهمانت کرد، در جای دیگر جبران کن و برای نشان دادنِ سطحِ خودت، انعامِ دوبل بده.
۱۰۵. پذیرشِ ناتمامی: دنبال بستنِ قطعی و وسواسیِ پروندههای احساسی (Closure) نباش؛ یاد بگیر با برخی ابهامها و ناتمامیها زندگی کنی.
۱۰۶. اقتصادِ زمان: زندگی کوتاهتر از آن است که ثانیههایت را صرف کارهای پیشپاافتاده و آدمهای بیارزش کنی.
۱۰۷. وقارِ ذاتی: جوری در جایگاهت استوار باش که انگار از بدو تولد در همین سطحِ بالا بودهای.
۱۰۸. اجتناب از فرسایش: با احمقها بحث نکن، بهویژه در بنبستِ فضاهای مجازی؛ انرژیات را ذخیره کن.
۱۰۹. خرد در قانون: قوانین برای فرمانبرداریِ تودهها هستند، اما برای خردمندان تنها یک «راهنما» محسوب میشوند تا مسیر درست را بیابند.
۱۱۰. فرجامِ نیک: جوری زندگی کن که شبها از شدّتِ «خستگیِ مفید»، در آرامش بیهوش شوی.
سخنرانی انگیزشی Motivational Talk
