28/01/2026
1. Dayanıklılık – Resilience
Hemen hemen her koşulda.
Hayatta konfor alanından çıkamayan insanların, oldukları ben ile olmak istedikleri ben arasındaki boşlukları gördükçe, her defasında emin olduğum tek bir şey oluyor:
Konfor alanından çıkmak hayati derecede gerekli.
Romantize etmeden,
fazla düşünmeden,
yumuşatmadan,
yardım beklemeden,
küsmeden,
kırılmadan…
Bunların hepsi benim için zaman kaybı.
Romantize edilmiş “mutluluk” yerine resilience’ı tercih ederim.
Çünkü maksimum 90 saniyelik bir duygu için bir ömrü yakamam.
2. Kendinle yarışmak
Hiçbir zaman kimseyle kıyaslanmadım.
Belki de çocukluğumdan beri “ne yapacaksam en iyisini yapayım” dediğim içindir.
Büyüdüm ve bugün kendimle ilgili en gurur duyduğum özelliklerden biri hâlâ bu:
Kendimi asla ve asla başkalarıyla kıyaslamadım.
Bende olmayan ama hoşuma giden özellikleri olan insanları da hep alkışladım.
Bazı yeteneklerin bende olmayacağını kabullendim.
Çünkü her birimiz parmak izi kadar farklıyız.
Aynı olmayalım zaten, değil mi?
Bu yüzden, örneğin birbirine benzeyen estetik müdahalelerden hiç hoşlanmam.
Bana hep biriciklikten uzaklaşmak gibi hissettirir.
Kendimi başkalarıyla kıyaslamam.
Referansım her zaman kendimim.
Dünkü performansım, bugünkü durduğum yer için tek ölçüttür.
Bu yaklaşım egoyu şişirmez; sorumluluğu artırır
3. Korkuyla kurduğum ilişki
Uzmanlaştıkça şunu öğrendim:
Korku kaçtıkça değil, üzerine gidince azalır.
Korktuğum her şeyin üzerine gittim.
Beni esir almasın diye.
4. Hedefler, bağlılık ve bırakabilme becerisi
Hedeflerim genellikle mükemmele yakın ve zordur.
Negatif mükemmeliyetçiliğimle hep savaşırım; üzerine giderim.
Zihnimde en kötü senaryoya kendimi hazırlarım.
Hedeflerim anlamlıysa ve zemini varsa, gereken tüm adımları atarım.
Ama yol mantığını yitiriyorsa, oraya bağımlı kalmam.
Bağımlılık değil, sağlıklı bağlılık yaşarım.
İnsan ilişkilerinde de bu genellikle böyledir.
5. Hafıza ve tekrar etmeme
Bir iyiliği unutmam.
Bir kötülüğü de.
Aynı hatayı ikinci kez yapmak bana yabancıdır.
Çünkü öğrenirim.
Ve öğrendiğim yerde oyalanmam.
Bir noktadan sonra, amigdala geliştikçe insan;
zarar verme potansiyeli olan durumları ve insanları sezebilmeyi öğreniyor.🔛
