08/02/2026
Çocuğumuzun yüzündeki en ufak bir asılma, sesindeki hafif bir titreme veya "yapamıyorum" deyişi kalbimizi sıkıştırıyor, biliyorum. Onları her şeyden korumak, her anlarını konforlu kılmak istiyoruz.
Ancak gelişim, tam da o "konfor alanının bittiği yerde"başlar.
Özellikle Dil ve Konuşma Terapisi sürecinde;
🔹 Hiç zorlanmayan çocuk, bildiğiyle yetinen çocuktur.
🔹 Hiç hata yapmayan çocuk, yeni bir ses denemiyor demektir.
🔹 Hiç yorulmayan çocuk, sınırlarını esnetmiyordur.
Terapide yaşanan o küçük zorlanma anları; çocuğun eski, yetersiz alışkanlıklarını terk edip yeni becerilere yer açtığının en somut kanıtıdır. Biz buna "öğrenme sancısı" diyoruz ve bu sancı, sonunda gelen başarı duygusuyla çocuğun özgüvenini devleştirir.
Unutmayın; biz onları zorluklar karşısında mutsuz etmek için değil, zorlukları aşabileceklerini onlara göstermek için yanlarındayız.
