11/12/2025
Yalnızlık hissi...
Bu bahsettiğim fiziksel yalnızlık değil, duygusal yalnızlık. "Yalnızım, tek başımayım, kimsem yok" gibi hissediyorum.
👤👥🫂
Seans odası paylaşımlarının ortak ve ağır teması bu: Yalnızlık hissi. Bu bahsettiğim fiziksel yalnızlık değil, duygusal yalnızlık. Sarfedilen cümlelerin bazıları mesela: "Bu utancı bir tek ben yaşıyorum. Bu kadar karmaşık duygulara bir tek ben sahibim. Benim gibi birisini kimse anlamaz, çünkü bunlar sadece benim başıma geliyor."
👤👥🫂
Hayat zorluklarından doğan çaresizlik ve onun eşlikçisi bu düşünceler, sizi kalın duvarların arasına hapsedebilir ve dışarıdakilerle iletişiminizi zedeler. Kendinizi, ihtiyaçlarınızı anlatamaz, paylaşamaz hale gelirsiniz. Dolayısıyla da yardım da gelemez.
👤👥🫂
İşte paylaşım ve grup terapilerin en büyük gücü burada ortaya çıkıyor. Siz, ortama kendi kaygınızla, hislerinizle giriyorsunuz. Sonra, gruptaki bir kişi, sizin belki fısıldamaya dahi çekindiğiniz bir şeyi yüksek sesle söylüyor. Ve o an, o kalın duvarların arasında bir çatlak oluşuyor. O an anlıyorsunuz ki, bu duyguları yaşayan bir tek ben değilmişim. Benim gibi düşünen, benim gibi hisseden başkaları da varmış.
👤👥🫂
İşte bu farkındalık, karanlık kuyulara ışık tutar ve yeni duyguların kendilerini göstermesine olanak tanır. Cesaret ve umut. Grup çalışmaları alelade genel sohbet dinleyicisi sunmaz. Size aktif dinlenilme ortamıyla, yargılanmadığınız bir ortam sunar. Ve bu tanıklık ve kabul halleri, yalnızlık zincirini kırmanın çok kıymetli bir yoludur. Grupta yalnız olmadığınızı fark edersiniz o an ve iyileşme, gelişme süreci başlar.
👤👥🫂senizunal
