07/08/2025
Yüksek lisans için İtalya’ya taşınmak…
Kulağa heyecan verici geliyor, değil mi? 🇮🇹🍕
Ama benim için bu karar sadece bir akademik adım değildi. Aynı zamanda tanıdık olan her şeyden – dilimden, çevremden, alışkanlıklarımdan – bilinmeyene doğru attığım, cesaret isteyen bir adımdı.
Padova gibi tarihi dokusu hâlâ canlı bir şehirde, farklı bir dilde ve bambaşka bir eğitim sistemine dahil olmak…
Zihinsel olarak hazır hissetsem de, duygusal olarak bambaşka bir yolculuğa çıktım.
Bu süreç çoğu zaman zorlayıcıydı. Ama bir o kadar da öğreticiydi.
Yeni bir ülkede, farklı bir kültürde, yalnız geçen anlarda sadece yüksek lisans eğitimi almadım.
Kendimi yeniden tanıdım.
Dayanıklılığımı sınadım.
“Yeter miyim?” sorusuyla defalarca yüzleştim.
Ve fark ettim ki, cevap dışarıda değil, içeride. Sessiz kaldığımda, dinlemeye gönüllü olduğumda gelen bir yerden çıkıyor.
Şu anda Università degli Studi di Padova’da tez dönemindeyim.
Bitmekte olan bir sürecin ağırlığını, yeni başlayacak yolların heyecanını taşıyorum.
Bu yol, bana sabrı, empatiyi, kültürler arası duyarlılığı ve anlamlı bir yalnızlıkla kalabilme cesaretini kazandırdı.
Burada yalnızca derslere değil, hayatın kendisine de çalıştım.
Yabancı hissettiğim anlar, hiç bilmediğim bir dili duymak, kendimi anlamaya çalışmak… Hepsi bu eğitimin bir parçasıydı.
Birçok danışanım gibi ben de “yapabilir miyim?” sorusundan geçtim. Hâlâ geçiyorum.
Ama artık biliyorum ki o sorularla savaşmak yerine, onlara kulak vererek de ilerlenebiliyor.
Bu fotoğraf, o sürecin bir yansıması.
Tarihle iç içe, taş duvarlı bir sınıfta…
Ama belki de en çok, kendi iç yolculuğumun tam ortasında duruyorum.
Ve bu yolculuğun en güzel tarafı şu:
Bitmiyor. Dönüşüyor. Derinleşiyor.
Sen de böyle bir yoldan geçiyorsan yalnız olmadığını bil.
Zorlanmak, büyümenin bir parçası olabilir. ✨🕊️
-
