psk.omeraslantas

08/01/2026

Carl Gustaw Jung'a göre hayatınızın aşkını bulduğunuzun işaretleri;Kendinizi anlatmak,ispat etmek veya güçlü görünme ihtiyacı duymazsınız. Maskeler düşer, çünkü artık onlara ihtiyaç duymazsınız. Konuşmadığınız anlarda bile bir temas hissi vardır.Jung bu durumu "bilinç dışlarının uyumlanması" olarak tanımlar. Birlikte yürümek, sessizce birlikte oturmak gibi sıradan anlar bile derin hissedilir. Çünkü mesele ne yaptığınız değil, kiminle yaptığınızdır.İlişki sizi başka birine dönüştürmez. Hırçınlaştırmaz ,aksine daha huzurlu ve neşeli biri yapar.Daha sade yaşamak istersiniz,daha az şey yeterli gelmeye başlar. Abartılar anlamsızlaşır, gösteriş yorucu gelir.Jung'a göre ruh doyduğunda, dışsal arayışlar kendiliğinden sönmeye başlar. Hayat karmaşık olmaktan çıkmamıştır belki ama artık daha anlamlıdır.Jung'a göre anlam,insan ruhunun en derin ihtiyacıdır.Bu kişi ile ilgili en net işaret ise;Onun hayatınızdan çıkma ihtimalini düşündüğünüz zaman tam olarak ne hissettiğinizdir. Panik ve kaybetme korkusu ise;Bu genellikle bağımlılığa ve tamamlanma arzusuna işaret eder.Ve bu sağlıklı bir ilişki değildir.

04/01/2026

Yanlış trene binmişsin,ama bilete çok para verdim diyerek yola devam ediyorsun. Concorde Yanılgısı olarak da adlandırılan bu bilişsel eğilim bireylerin zarar verici olduğunu fark etmelerine rağmen bir ilişkiyi sürdürmelerine neden olur.Kişi geçmişte harcanan emek, zaman ve duygusal yatırım nedeniyle ayrılmayı bir kayıp olarak değerlendirir.Bu da mevcut ilişkinin işlevselliğini nesnel biçimde değerlendirmesini güçleştirir.Böylece karar gelecekteki olası sonuçlardan ziyade geçmiş maliyetler üzerinden şekillenir.Sonuç olarak ,işlevsiz bir kararı sürdürmek, geçmiş yatırımı telafi etmez.O tren; ne kadar devam edilirse edilsin istenilen varış noktasına ulaşmayacaktır.

01/01/2026

Bir ilişkiye başladığımızda çoğu zaman fark etmeden yaptığımız en büyük hata karşımızdakine yer açmak uğruna kendi sınırlarımızı yavaş yavaş eritmek oluyor. Önce küçük fedakarlıklarla başlıyor,onun ihtiyaçlarını kendi ihtiyaçlarımızın önüne koyuyoruz, kendi alanımızdan biraz feragat ediyoruz.Zamanla bu durum bir alışkanlığa dönüşüyor ve bir bakıyoruz ki karşınızdaki kişi tamamen bizim içimize yerleşmiş. Onun konforu, onun istekleri, onun mutluluğu. Peki ya biz?İşte bu noktada psikolojide çok sık karşılaştığımız bir kavram devreye giriyor,"sınır
ihlali". Bir ilişkide sınırlar kaybolduğunda taraflardan biri kendini var edemez hale gelir. İşte başta "Sevg"i gibi görünen bu durum aslında kişinin kendi benliğini feda etmesi anlamına gelir.Ve en acı tarafı şudur;Bu fedakarlık ilişkiyi kurtarmaz,tam tersine uzun vadede tükenmişlik,değersizlik ve öfke yaratır. Sağlıklı bir ilişki birinin diğerine sığınarak yaşaması değil iki ayrı bireyin yan yana yürüyebilmesidir. Yakınlık karşı tarafı içine alarak değil,ona alan tanıyarak gelişir. Gerçek bağ "benim için kendinden vazgeç" üzerine değil,"sen,sen olduğun için yanındayım" anlayışı üzerine kurulur.Birine sürekli alan açıp onu taşıdığında bir süre sonra onun mutluluğu bile sana yük olmaya başlar.Çünkü içsel olarak kendi varlığını kaybettiğini hissedersin.Bu noktada kişi ya sessizce tükenir ya da öfkeyle patlar.İşte bu yüzden ilişkilerde hayır diyebilmek, kendini ifade edebilmek ve sınırlarını çizebilmek hayati bir beceridir. Unutma Gerçek sevgi kendini yok ederek değil,kendi varlığını koruyarak mümkündür.Kendi sınırlarını belirlemek sevgini azaltmaz aksine sevgine daha temiz,daha güvenli ve daha sürdürülebilir kılar. Eğer sende ilişkilerinde bu kısır döngüyü fark ediyorsan,eğer kendi sınırlarını kaybettiğini hissediyor ve gerçek bağın nasıl kurulabileceğini öğrenmek istiyorsan,bilgi ve randevu için; www.izmiryönpsikoloji.com/05395747663

13/12/2025

İyi bir toplum yaratmak sadece annelerin yükü değildir.İyi bir toplum için gerçek babalara da ihtiyacımız var.Hadi gelin biraz babaları konuşalım.Babalar kız çocuklarının hayatlarında sağlıklı bir şekilde mevcut olduklarında kız çocuklarının yakın ilişkilere girme konusunda acele etmediklerini ve bu nedenle hem cinselliği hem de romantik ilişkileri daha sağlıklı yollarla deneyimlediklerini biliyor muydunuz? Babalar kızlarıyla bilinçli ve ilgili bir şekilde iletişim kurduklarında,bu durum çocuklarının yetişkin birer kadın olduklarında daha nitelikli partner seçimleri yapabilme ihtimalini artırıyor. Çünkü kız çocuklarının kendi değer algısı kelimenin tam anlamıyla babaları aracıyla yeniden şekilleniyor.Bir babanın koşulsuz sevgisi,bir kadının hayatta erkeklerden nasıl bir muamele beklemesi gerektiğinin temelini oluşturuyor.Bunu alarak büyümüş bir kız çocuğu saygının nasıl göründüğünü, korunmanın ne anlama geldiğini, gerçekliğin nasıl hissettirdiğini öğreniyor.Ama işin en çarpıcı kısmı şu; Destekleyici ve ilgili bir babası olmayan kız çocukları yetişkin olduklarında erkek onayını fiziksel ilişkiler yoluyla aramaya üç kat daha fazla eğilimli oluyorlar.Değerlerini fark etmekte çoğu zaman zorlanıyorlar. Çünkü onlara "sen değerlisin" diyen bir erkeği hiç içselleştirememiş oluyorlar.Diğer yandan güçlü bir baba figürüyle büyüyen kızlar, psikologların "güvenli bağlanma" modeli dediği şeyi geliştiriyor.Kendilerini güvende hissettikleri için doğal kadınlık enerjileri ortaya çıkıyor.Sınır koymayı biliyorlar, çünkü babaları onlara saygıyı hak ettiklerini öğretmiş oluyor.Bu kadınlar evlendiklerinde en güçlü aileleri kuruyorlar;çünkü sağlıklı erkek ve kadın rollerini içselleştirmiş oluyorlar.Bir babanın varlığı sonraki neslin eşlerini ve annelerini kelimenin tam anlamıyla şekillendiriyor.Yani geleneksel yapının sadece anne odaklı yaklaşımının aksine sağlıklı bir nesil yetiştirmek ve güvenli ailelerin mümkün olduğunu göstermek konusunda babalara da oldukça fazla iş düşüyor.Babaların kız çocuklarıyla kurdukları ilişkisi ise, babaların anneleriyle kurduğu ilişkiden etkileniyor..Devamı yorumda👇

07/12/2025

Eğer içinizde sürekli sizi yargılayan bir sesle yaşıyorsanız hayalini kurduğunuz tam ve yeterli hissetme halini hissetme şansınız yok. Ancak ve ancak o iç sesinize karşı çıkarsanız kendinizi biraz daha iyi hissedebilirsiniz. İçinizdeki yargılayıcı ses yani diğer adıyla içimizdeki yetişkin kişi talepkar,hırslı ve rekabetçidir. Sizden hep iyi olmanızı bekler iyi olursanız çok tepki vermez fakat hata yaptığınızda sizi yerin dibine sokar.Hata yapmamak için hayatınızı ona göre şekillendirir ve kendinizi bir çok şeyden mahrum bırakırken bulursunuz. İçinizdeki bu ses çocuklukta etkilendiğiniz kim ya da kimlerin sesi ise o sesle çalışılması şarttır. Bu sese uyum göstererek rahat edemezsiniz.Bu sese karşı içinizde bir ses çıkararak yükü biraz hafifletebilirsiniz. Çoğu ekolde içinizdeki çocukla çalışın ve ona şefkat verin gibi uygulamalar var, çok da faydalı. Fakat içimizdeki çocuktan çok bu yargılayıcı ve katı yetişkine diğer adıyla süperego ile çalışmanız kendinizi yeterli ve değerli hissedebilmeniz için daha önemlidir.

03/12/2025

İlişki mi yoksa iletişim mi istiyorsun?Herkes bir ilişki yaşamak istemeyebilir. Bazıları ilişki sorumluluğunu üstlenmek yerine yalnızca iletişimde kalmayı tercih eder.Bazen bilinçli,bazen de hiç farkında olmadan. Buluşmak,sohbet etmek,birlikte keyif almak keyifli anlar paylaşmak.Bunları istemek her zaman ilişki istemek anlamına gelmez. Çünkü bir ilişkiyi gerçekten kurmak ve sürdürebilmek başka türlü bir emek, başka türlü bir sorumluluk ister. Bir insan özgürlüğünü kaybetmekten, incinmekten,ilişki sorumluluğu almaktan,maddi olarak zorlanmaktan, ya da aklımıza gelmeyen birçok sebepten dolayı bir ilişkiden geri duruyor olabilir. Sebep ne olursa olsun ortada bir tercih varsa buna saygı duymak gerekir.Asıl sorun taraflardan biri yalnızca iletişimde kalmak isterken diğeri ilişki kurmak ve bağlanmak istediğinde ortaya çıkar.Çünkü aynı zeminde buluşmak mümkün olmaz.Bu uyumsuzluk sürdükçe kaçınılmaz olarak hayal kırıkları, yanlış anlamalar ve sorunlar ortaya çıkar ve bu ikilemde zorlanan ilişki isteyen taraf olur. Çünkü sahte bir umuda tutunarak bir ilişki inşa etme çabası tüketicidir.Bir yalanı yaşarken, diğerinin yeteri kadar sevmediği, istemediği,çaba harcamadığı gerçeğini görmek yerine onu ikna etmekle beklemekle zaman akıp gider.Bu sevginin hak edilerek ya da kazanılarak alınabileceğine dair bir kök inancın bugüne yansımasıdır. "Yeterince çabalarsan sevgiyi kazanırım."İletişimi ilişkiye dönüştürme çabası yalnızlığı derinleştirir değersizlik ve yetersizlik hislerini büyütür,öfke ve kırgınlık yaratır. Çünkü karşı karşıya gelen iki insan aynı deneyimi paylaşmıyorsa ve biri diğerinin dünyasını kendisininkiyle karıştırıyorsa o yanılgının bedelini en çok "umut eden" öder.Bu yüzden karşımızdakinin neyi seçtiğini ve elbette neyi seçmediğini görmeye cesaret etmek kendi hakikatimize sadık kalmanın en öncelikli yoludur ve bu "iyileştirici adım" "belki bir günü" bırakıp kendi yolumuza devam etmektir.
Irvin Yalom/Aşkın Celladı

01/12/2025

İlişkilerde kendimizi sürekli benzer ve acı verici döngülerin içinde bulmak, geçmişte yaşananların izlerini taşıyor olabilir.Farklı kişilerle aynı soruları tekrar tekrar yaşıyorsak bu durum tesadüf olmaktan ziyade, bilinç dışı bir tekrarın göstergesi olabilir. Bu tekrarın kökenlerini anlamak için ilişki geçmişimizi dürüstçe gözden geçirmek ve bu döngülerin ortak temalarına bakmak faydalı bir adımdır.Kimse bilinçli olarak kendisine zarar verecek ilişkiler seçmez.Ancak belirli bir kişiyle kurulan bağın dinamiklerini seçiyor olmakta farkında olmadan bizim de bir payımız olabilir.Bu genellikle çocukluğumuzda öğrendiğimiz ilişki modelleri kendilik algımız ya da sevgiye dair inançlarımızla bağlantılıdır.Bazen tanıdık gelen bir ilişki modeli ne kadar zorlayıcı olursa olsun, güvenli hissettirebilir ve bizi aynı döngülere çekebilir.Bu döngüyü fark etmek ve Seçtiğiniz kişilere neden yöneldiğimizi anlamak değişim için ilk adımdır.Bu farkındalık acı veren tekrarları durdurmak ve daha sağlıklı ilişkileri yaratmak için bir kapı aralar. Kendimize karşı şefkatli ve anlayışlı olarak bu süreci incelemek yalnızca ilişkilerimizi değil kendimizi de daha derin bir şekilde tanımamıza yardımcı olur.

26/11/2025

24/11/2025

Sigmund Freud'a göre insan zihni üç ana güç tarafından yönetilir "İD","EGO" ve "SÜPEREGO". Freud'un İd dediği şey içimizdeki en temel ve en ilkel dürtülerimizdir.Açlık,öfke ve haz gibi ihtiyaçlarımızın sesidir ve hep daha fazlasını ister.Ve bize şunu söyler "Şimdi ve Hemen".Süperego ise onun tam tersine,ahlaki kuralların ve toplumun temsilcisidir.Ve bizi kurallara uymaya zorlar.Bu iki üç arasındaki dengeyi korumaya çalışan şey ise "EGO"dur.Ego bize gerçeklik zeminde bir uzlaşma arar.Freud der ki; Örneğin bir şeyi çok istemek ama toplumsal baskılar nedeniyle yapmamak bizi gerer.Ancak Freud'a göre bu çatışmaları anlamak ve çözmek mümkündür.Bunu başarmanın yolu bilinç altına bir yolculuk yapmaktan geçer. Bastırdığımız duygular, unutmaya çalıştığımız anılar bizi farkında olmadığımız şekilde etkiler. İnsanın kendini tanımasının önemini vurgulayan Freud'a göre gerçek özgürlük, zihnimizin derinliklerindeki bu çatışmaları kabul etmek ve onlarla yüzleşmekle mümkündür.

19/11/2025

Psychological Bulletin'de yayımlanan bir meta-analiz durumumuzun ciddiyetini gözler önüne seriyor. TikTok ve Instagram Reels gibi kısa video içeriklerine ilişkin 71 çalışmanın ve 98 000 fazla katılımcının verilerinin incelendiği analizde,kısa video tüketiminin dikkat süresinde azalma,dürtü kontrolünde zayıflama ve derinlemesine düşünme kapasitesinde gerileme ile ilişkili olduğunu gösteriyor.Kısa videoların etkisini anlamak için nörobilimci Samuel Mc Clure ve ekibinin çalışmalarına bakabiliriz.Bu çalışmalara göre videolar gibi hızlı haz kaynaklarına yöneldiğimizde beynimizin ödül merkezleri güçleniyor.Hazzı erteleyerek uzun vadeli eylemlere yöneldiğimizde ise planlama ve soyut düşünmeden sorumlu "prefrontal korteks" devreleri güçleniyor. Prefrontal korteks ne kadar güçlenirse zor işleri yapabilme irademiz de o kadar sağlamlaşıyor.We Are Social'ın Ekim 2025 istatistiklerine göre ülkemizde günde 19 kere Instagram'a girip en az 1 saat kısa bir daha video izliyoruz.Ortalama süreleri 10 saniye olan içerikler üzerinden gidersek bu yaklaşık 360 videoya denk geliyor.Yani "kaydırarak" beynimizin kısa vadeli ödül mekanizmasını 360 kere tetikliyoruz.Sonra çalışırken,sohbet ederken ya da dinlenirken birkaç dakika içinde sıkıntı hissediyoruz. Beynimiz o sıkıntıdan yine "kaydırarak" kaçmak istiyor. Ama suçu kısa videoların değil. Binlerce harika içerik var.Sorun onlara kaçış kapısı gibi sığınmaya başlamamız.Oliver Burkeman'ın yazdığı gibi dikkat dağıtıcı olduğunu düşündüğümüz şeyler etken değil, sınırlamalarla yüzleşmenin verdiği huzursuzluktan kurtulmak için gittiğimiz yerlerdir. "Eşinizle konuşmaya odaklanmnızın zor gelmesinin nedeni yanınızdaki telefon değil" diye yazar Burkeman; "dinlemek çaba, sabır ve özveri ister ve duyacaklarınız hoşunuza gitmeyebilir."
Emre Özarslan

14/11/2025

12/11/2025

Erken çocuklukta şekillenen duygusal ihtiyaçlarımız karşılanmadığında zihnimiz bu eksikliği telafi etmek için kalıplar (şemalar) oluşturur.Bu şemalar yetişkin yaşamda aynı duygusal döngüleri tekrar etmemize neden olur.