24/08/2015
Gene kalbime dogru nefes almak zamanı. Gene Mercan Dede var yanımda ve kelimeler sıralarını bekliyorlar kağıda dokunmak icin. Ne kadar kapanmak istese de açıl diyorum kalbime.. gidenlere, kırgınlıklara, dargınlıklara, ihanetlere, haksızlıklara nispet, Gezegenlere, ters açılara, retrolara rağmen gül yüreğim diyorum "Bu da gecer Ya Hu" diyerek, "aniccha" diyerek , her nefesle biraz daha büyüyerek, genişleyerek, kosulsuzca severek..
Sevgi diyor Eckhart Tolle bir Var'lık halidir. Sevginiz dışarıda degil icinizin derinliklerindedir. Siz onu asla yitirmezsiniz ve o sizi terk edemez. Nasıl güneş ışığı secici degilse, sevgi de seçici değildir. O tek bir insanı özel hale getirmez. O bir insani seçip de diğerlerini dişlamaz. Dışlayıcı sevgi Tanrı sevgisi degil, ego "sevgisidir" . Sevginin gelişebilmesi icin, mevcudiyetinizin ışığının yeterince güçlü olmasi gerekir ki artik "düşünen" ya da acı bedeni tarafından ele geçirilmeyin ve onları kendiniz sanmayin. Kendinizi düşünenin altindaki Var'lık, zihinsel gürültünün altındaki sessizlik, acının altındaki sevgi ve sevinç olarak bilmek ozgürlüktür, kurtulustur, aydınlanmadır..
Yetismemiz , olgunlasmamız için öğrenmemiz gerekenleri oğretmek icin elinden geleni yapıyor hayat. Bazen kendimizi oyuna kaptırıp oyuncuya kızıyoruz, onun rolünü oynadığını, o kişi olmasa başka birinin o rolü oynamak için hayatımıza geleceğini unutup. Bazen de ogrendiklerimizi unutup tekrar aynı hikayeleri başa sariyoruz. İlişki, para, sağlık, iş hikayelerimizi, inanç kalıplarımızı. Degismek ne zor, degismeye niyet etmediysen, hersey niyetle basliyor. Ve secimlerimizi yasiyoruz hic durmadan, kader deyip gecme diyor SIRRIN sahibi, "Biz her insanın kaderini; kendi çabasına bagli kıldık " ( Isra Suresi 13)..
Hayat yeni yeni insanlar gönderiyor.. Bazen icindeki aydınlığı görmen icin, bazen de karanlığı.. En ck da ayna oluyorlar bize. Hepsine sahip çıkabilmek icin, "Bir" lige ve bütünlüğe.
Altı ay once karli bir Subat sabahı Babamı kaybettigim zaman, kocaman bir boşluk açıldı, göğüs kafesimin tam ortasında alev alev yanan. Ondan altı ay once bosandığım icin mi daha da bir korumasiz hissettim kendimi şu koskocaman Dünya'da yoksa her kız çocuğu babasi gidince aynı acıyı mı hisseder bilmiyorum. Ama hepimizin gerçekliği farkli , onu biliyorum. Alevler zamanla susuyor, ama o boşluk hep var. Şu koskocaman Dünya'da seni dört gözle bekleyen insanların sayısı azalıyor sanki, senin dört gözle beklediklerinin de ve sen büyüyorsun. Bir sure sonra fark ediyorsun ki aslinda sen kendini korumasiz sanmışsın. Oysa o ayaklarının altında uzanan Dünya, başının üzerinde yükselen Gökkubbe seni hep koruyor, hep besliyor, koşulsuzca, sevgiyle, sonsuz şevkatle..
Gerçekliğimizi kendimiz yaratıyoruz ve hayatımızı kendi yarattığımız gerçeklikte yaşıyoruz. O nedenle sürekli benzer şeyleri hayatımıza çekiyoruz, aynı hikayeleri tekrar tekrar yasiyoruz. Ve iyi haber biz gerçekliğimizi değiştirebiliyoruz ve yeniden yaratabiliyoruz.
Yillarca New York'ta yaşadıktan sonra Izmit'e gelirken hayat acaba neden beni bu sehire tekrar gönderiyor diye düşünmüştüm.. bu sehirde daha yapmamız gereken şeyler vardı belki, bu yola çıkarken niyetimiz hizmet etmekti, belki iyilestirilmesi gereken iliskiler, dokunacağımız hayatlar vardı bu şehirde. Görevimiz bitince yeni yolumuz açılırdı elbet. İzmit'e ck emeğimiz gecti, İzmit'in de bize. Pek çok insanı Yoga ile tanıştırdık, kurumsal hayatlara dokunduk, Reiki paylastik, şifa paylastik. Şimdi bir hayalim daha gerçekleşiyor. İzmit'te sevgili Özge Işın Hocamız ile birlikte Ekim'de Uluslararasi Yoga Alliance onaylı Yoga Hocalık Egitimimiz başlıyor. Daha ck öğretebilmek, öğrendiklerimizi paylaşmak niyetiyle. Şükürler olsun yollarımız hep güzel insanlarla kesişiyor.. Yaşama sevgiyle hizmet etmeye, onu onurlandirmaya niyetli insanlarla..bundan sonra yol bizi nereye götürür bilmiyorum, ama ben yüreğimin şarkısını dinlemeye devam etmeye, Güzel Yaratıcı'mın bana hediyesi ile hayatlara dokunmaya, fark yaratmaya, şifaya, güzelliğe, çözüme, Aşk'a niyet ediyorum.
Gene yanimda Mercan Dede, annemin ben orta okuldayken kızkardeşimle ikimiz icin aynı model yaptırdığı, üzerinde kimbilir kaç yıllarca ders çalıştığımız ahşap calışma masamdan dışarıya doğru bakıyorum, penceremde sonsuz gökyüzü ve Sapanca Gölü'nün ışıkları birbirine karışıyor..
Namaste,
Hatice Çilli
Sapanca
24 Ağustos 2015
http://youtu.be/1BAcp5zC02Q
Mercan Dede - Nafi 2013 Mercan Dede - Dünya Albümünden 2013