13/01/2026
Çocuklar, özellikle yaşamın ilk yıllarında, duygularını kelimelerle ifade edemez.
Bu nedenle davranışlar; onların ihtiyaçlarını, zorlanmalarını ve beklentilerini anlatan en güçlü araçtır.
Ağlama; açlık, yorgunluk ya da temas ihtiyacını anlatabilir.
Öfke; sınır ve güven arayışının bir göstergesidir.
İçe kapanma; zaman ve anlayış ihtiyacına işaret eder.
Hareketlilik ise keşfetmenin ve öğrenmenin doğal bir parçasıdır.
Davranışı bastırmaya ya da düzeltmeye çalışmak yerine,
davranışın altında yatan ihtiyacı fark etmek, çocuğun kendini güvende hissetmesini ve duygusal gelişimini destekler.
Ebeveynin sakin, tutarlı ve anlayan yaklaşımı; çocuğun duygularını düzenleyebilmesinin ve güvenli bağlanmanın temelidir.