19/01/2026
Pasif-agresif davranış, kişinin öfkesini, kırgınlığını ya da beklentisini açıkça ifade etmek yerine dolaylı yollarla ilettiği bir iletişim şeklidir. Bu nedenle karşı tarafı en çok zorlayan manipülasyon türlerinden biridir; çünkü ortada görünür bir saldırı yoktur ama kişi kendini suçlu, eksik ya da yanlış yapmış gibi hissetmeye başlar. Pasif-agresif tutum düşündürücü ve yorucudur; iletişimi sisli bir havaya çevirir.
🔸 Kişi duygusunu ifade etmez ama karşı tarafın anlamasını bekler.
🔹 Cümleler değil; tavırlar konuşur.
📌 Bu da iletişimde netlik değil, belirsizlik üretir.
Pasif-agresif davranış nasıl görünür?
Bu davranış biçimini anlamak zor olabilir çünkü kişi genellikle “Ben bir şey demedim ki.” diyerek kendini savunur. Fakat sorun söylenenlerde değil, söylenmeyen ama hissettirilenlerdedir.
🔸 İmalar:
“Tabii... Sen nasıl istersen.”
(Ama aslında istemiyordur.)
🔹 Susarak cezalandırma:
Bir sorun vardır ama konuşulmaz; soğuklukla çözülmesi beklenir.
📌 Sabotaj:
Bir iş üzerinden alınganlık gösterip o işi geciktirme veya eksik yapma.
🔸 Alıngan mizah:
Şakayla karışık küçümseme, laf sokma, hafife alma.
🔹 Tutarsız davranış:
“Sorun yok.” der ama davranışları tamamen tersini gösterir.
Bu tutum, karşı tarafa açık bir çatışma hakkı tanımadığı için çözüm üretmek imkânsız hâle gelir.
Zihin sürekli “Ben bir hata mı yaptım?”, “Neyi yanlış anladım?” gibi sorularla meşgul olur.
Pasif-agresif iletişimde problem çözülemez; çünkü problem hiç konuşulmaz.
Bu durum:
🔸 Sürekli açıklama yapma ihtiyacı,
🔹 Durumu “toparlama” çabası,
📌 Belirsizlik yüzünden kaygı ve yetersizlik hissi yaratır.
Bir süre sonra kişi, kendi duygularından çok karşı tarafın ruh hâline göre hareket etmeye başlar. Bu da ilişkide dengesiz bir güç alanı oluşturur:
Duyguyu söylemeyen yönetir, söylemeye çalışan yorulur.
