29/04/2026
Görünmeyen Manipülasyon
Bazı ilişkilerde kontrol doğrudan değil, dolaylı kurulur.
Kişi kendini “koruyucu / iyi” konumuna yerleştirirken, diğerini “öfkeli”, “tehlikeli” ya da “cezalandırıcı” olarak konumlandırır.
Çocuk ise, ilişkiyi sürdürebilmek için ona sunulan bu çerçeveye uyum sağlar.
Sonuçta ilişkilerde şu örüntüler ortaya çıkabilir:
• Birini “çok iyi”, diğerini “problemli” olarak konumlama
• İki kişi arasında kalınca yoğun kaygı ve suçluluk
• Sınır koyan kişiyi tehdit gibi algılama
• Yakınlığı sürdürebilmek için kendini diğerinden geri çekilme
• Kendi iç referansını kaybetme
📌 Örnek
Anne, çocuğa sık sık “Ben seni korurum, baban çok sinirli” veya “Aman baban duymasın çok kızar.” der.
Baba ise sınır koyduğunda “kötü” olarak etiketlenir.
Çocuk, babayla temasında tedirgin olur, anneyle ise yakın kalmak için onun söylemine uyumlanır.
Zamanla kendi deneyimini değil, annenin çerçevesini referans almaya başlar.
Bu dinamikte çocuk, “ne hissediyorum?”dan çok tercih de bulunma kısmına odaklanır.
Uzun vadede bu yapı, ilişkilerde kararsızlık, suçluluk ve dış referansa bağımlılık olarak kendini gösterebilir.
̇lişkiterapisi
