16/01/2026
İhmalin Karnesi
Bu görseldeki çocuk sadece bir çocuk değil…
O; anlaşılmayan, duyulmayan, görülmeyen binlerce çocuğun sesi.
Bu karne onun değil.
Bu; yalnız bırakılan ailelerin, tükenen annelerin, susan babaların karnesi.
Özel eğitim alanında çalışanların sorumluluğu
Bir çocuğun hayatına dokunmak, sadece meslek değil emanettir.
Yanlış bilgi, eksik donanım, yüzeysel yaklaşım
bir çocuğun kalbinde “ben yapamıyorum” cümlesine dönüşür.
Karmaşanın ortasında kalan aileler
Aileler ne yapacağını bilmeden oradan oraya savrulur.
Her kapı başka bir yol, her yol başka bir umut sunar.
Ama çoğu zaman umut değil, yorgunluk birikir.
Umut diye satılan bilim dışı yollar
“Belki işe yarar” denilen her yöntem,
bir çocuğun geri gelmeyen zamanı demektir.
Umut ticareti; sessizce sönen hayaller bırakır geride.
Oyuna alınmayan, dışlanan çocuklar
Bir çocuk oyuna alınmadığında
sadece bir oyunu değil, kendini kaybeder.
Gülüşü yarım kalır, cesareti kırılır, dünyaya olan güveni sarsılır.
Sınıfta görünmeyen çocuk
Kalabalıklar içinde en yalnız olan odur.
El kaldırmaz, sesini kısar, köşeye çekilir.
Destek görmeyen çocuk, zamanla kendinden vazgeçer.
Yalnız kalan aileler
En çok anneler yorulur…
Gece uykusuz, gündüz güçlü görünmeye çalışır.
Anlaşılamaz, yükü paylaşılmaz.
Babalar ise sessizce çöker.
Maddi kaygılar, çaresizlik ve suçluluk omuzlarına biner.
Kimse onların da yorulduğunu fark etmez.
Ve tüm bunların adı
Bu bir eksiklik değil,
bu bir ihmal zinciri.
Çünkü bir çocuk yalnız kaldığında
bir aile çöker,
bir aile çöktüğünde toplum sessizce kaybeder.
🌱 Bu karne notlarla yazılmadı.
Bu karne göz yumulanlarla yazıldı.
