Uzm.Psk.Serra Hacısalihoğlu

24/04/2026

22/04/2026

İnsan incindiğinde…
İlk yaptığı şey çoğu zaman
kendine dönüp sormaktır:

“Ben neyi yanlış yaptım?”

Oysa her acı,
bizim hatamızdan doğmaz.

Bazen birinin davranışı,
bizim kim olduğumuzu değil,
onun kendi içinde ne taşıdığını anlatır.

Çünkü herkes,
başkalarına
kendi repertuarından davranır.

Kendi acısını görmeyen,
başkasına acı verir.

Kendi değersizliğiyle yüzleşemeyen,
başkasını küçültür.

Kendi sınırını bilmeyen,
başkasının sınırını ihlal eder.

Ve biz çoğu zaman,
bize ait olmayan bir yükü
kendi omuzlarımıza alırız.

“Bana neden bunu yaptı?” diye sorarken,
yavaş yavaş kendimizi kaybederiz.

Oysa belki de soru:
“Bu gerçekten benimle ilgili mi?” olmalıdır.

Çünkü bazı davranışlar sadece
karşı tarafın kendi karanlığıyla
baş edemeyişidir.

Ve bunu fark ettiğinizde artık eskisi kadar ağır gelmez.

Çünkü insan,
kendine ait olmayanı bırakabildiğinde…
kendine biraz daha yaklaşır.

19/04/2026

Eşinin hayatında bir şeyler oluyor ama bunu ilk duyan sen değilsin.

Seninle konuşmuyor ama ailesine anlatıyor Ve konu çok sonra sana geliyor.

Bu noktada mesele sadece anlatmak değil.
Bu, ilişkinin dışarı taşması.

Eşinin önceliği olmadığını hissetmek. İlk akıl danıştığı, yakınlık kurduğu kişi olmadığını hissetmek.

İşte orada bir “biz” olma duygusu sarsılıyor.
Oysa sağlıklı bir ilişki için yakınlık önce eşle kurulur, başkalarıyla değil.

14/04/2026

Birinin yüz ifadesi değiştiğinde,
ses tonu biraz farklı geldiğinde…
içinde bir şey hemen tetiklenir:
“Bir şey mi yaptım?”

Kaygılı bağlanma sadece aşk ilişkilerinde değil,
arkadaşlıkta da, işte de,
en sıradan sosyal anlarda bile kendini gösterir.

Bir mesajın geç gelmesi,
bir davete çağrılmamak,
sohbetin ortasında kısa bir sessizlik…

Zihinde büyür, anlam kazanır,
ve çoğu zaman olduğundan daha ağır hissedilir.

İnsan, ilişkileri kaybetmemek için
fazla düşünür, fazla çabalar, fazla verir.

“Acaba yanlış mı söyledim?”
“Beni artık eskisi gibi sevmiyor mu?”
“Benden uzaklaşıyor mu?”

Bu sorular sadece partnerle değil,
bir arkadaşla, bir iş arkadaşıyla,
hatta bazen bir yabancıyla bile kurulabilir.

Ve zamanla insan,
ilişkilerin içinde kendini değil,
karşısındakinin tepkilerini takip etmeye başlar.

Kendi ihtiyacını geri plana atar,
“yeter ki sorun çıkmasın” diye
içinde biriktirir.

Ama bu çaba,
çoğu zaman içten içe bir yorgunluk getirir.

Çünkü sürekli tetikte olmak,
sürekli anlamaya çalışmak,
sürekli “iyi mi gidiyor?” diye kontrol etmek…
insanı kendinden uzaklaştırır.

Kaygılı bağlanma,
insana şunu fısıldar:
“Sevilmek için çabalamalısın.”

Oysa gerçek bağ,
bu kadar yorucu olmak zorunda değildir.

Bazen en güvenli ilişki,
içinde sürekli bir şeyleri düzeltmek zorunda hissetmediğin,
olduğun halinle kalabildiğin yerdir.

̇lişkiler

12/04/2026

Çocuklar evden gidince bazı evlilikler neden sarsılır hiç düşündünüz mü?

Çünkü yıllarca hayat çocukların etrafında dönmüştür.
Okul, yemek, sorumluluklar

Ve fark etmeden
eş olmayı bırakıp sadece ebeveyn olursunuz.

Sonra çocuklar büyür gider…

Ev sessizleşir.
Ama asıl sessizlik
iki kişi arasında başlar.

Konuşacak konu kalmaz.
Paylaşım azalır.
Hatta bazen şunu fark edersiniz:
“Biz aslında birbirimizi tanımıyoruz.”

Çünkü ilişkiyi değil,
sadece düzeni sürdürmüşsünüzdür.

bu süreçte ortak ilgi alanları paylaşımlar ve konuşacak konular inşa edebilirsiniz ilişki yeniden güncellenir. Yoksa aynı evin içinde yaşayan iki yabancıya dönüşürsünüz.

07/04/2026

Bildiğin yerde kalmak bazen huzur gibi gelir…

Çünkü orada neyle karşılaşacağını bilirsin.
Hangi cümlenin seni inciteceğini,
hangi düşüncenin seni aşağı çekeceğini bile…

Konfor alanı dediğimiz yer
her zaman konforlu değildir aslında.
Sadece sürprizsizdir.

Ve insan,
çoğu zaman sürprizsiz acıyı
belirsiz bir ihtimale tercih eder.

Çünkü bilinmeyen,
sadece umut değil,
aynı zamanda risk taşır.

Ya olmazsa?
Ya başarmazsam?
Ya düşündüğüm gibi çıkmazsa?

Bu soruların ağırlığıyla
geri çekilir insan.
Bir adım atacakken durur,
kapının eşiğinde bekler.

Ama fark etmez bazen…
o kapının önünde yıllar geçtiğini.

Ve sonra bir gün,
içinde küçük bir ses sorar:

“Bu gerçekten güven mi,
yoksa sadece alışkanlık mı?”

Çünkü alışmak,
her zaman iyi hissetmek demek değildir.

Bazen sadece…
katlanmayı öğrenmektir.

Oysa hayat,
hep aynı yerde kalınca genişlemez.

İnsan da…
hep aynı halini taşıdıkça büyümez.

Belki de mesele büyük adımlar atmak değildir.
Belki sadece
küçük bir adımla
bildiğin yerin dışına bakabilmektir.

Bir ihtimali denemek,
bir cümleyi farklı kurmak,
bir gününü başka türlü yaşamak…

Bazen sadece
içinden geçen o cümleyi ciddiye almakla başlar her şey:

“Belki de artık başka bir şey mümkün…”

05/04/2026

“Beni gerçekten sevseydi, ben söylemeden yapardı.” çoğu kişi eşi için bunu söyler

Eşinize bir ihtiyacınızı söyledikten sonra
bunu ciddiye alıp yapıyorsa,
bu sizi önemsediği anlamına gelir

Birçok ilişkide asıl kırgınlık,
beklentinin hiç söylenmemesinden doğar.

Ama gerçek şu ki eşiniz zihninizi okuyamaz

İhtiyacınızı söylediğiniz halde dikkate almıyorsa işte o zaman bir sorun var demektir.

01/04/2026

Narsistik örüntüye sahip biriyle ilişki, ister
ailede ister iş ortamında isterse arkadaşlıkta olsun zorlayıcı ve yıpratıcıdır.

Bu kişiler dışarıdan özgüvenli, güçlü, net görünse de
içeride kırılgan bir yapı ve eksiklik hissi vardır.

Ve bu his çoğu zaman
yakınındaki insanlar üzerinden dengelenir.

Üstünlük kurarak, haklı çıkmaya çalışarak karşı tarafı küçülterek, ilgi ve kontrol sağlayarak kendi iç dünyasını regüle etmeye çalışır.

Böyle kişilerle iletişiminizde, başta her şey normal görünür. Hatta zaman zaman çok iyi gider.

Ama döngü genellikle değişmez:
Yakınlık → kırılma → telafi → tekrar.

Bu süreçte kişi, bir zaman sonra ilişkiyi yaşamaktan çok
karşısındakini düzeltmeye çalıştığını fark eder. Bazen de küçük iyi anlara tutunarak
ilişkinin değişebileceğine inanabilir. Ama böyle ilişkiler kişiyi, çıkmaya çalıştıkça daha çok saplanılan bir bataklıkta gibi hissettirir.

Sadece duygular değil,
gerçeklik algısı da zamanla bozulmaya başlar. Kişi kendi deneyimini sorgulamaya başlar:
“Abartıyor muyum?”
“Yanlış mı anladım?”

Çünkü yaşanan şey duygunun ve algının sürekli sorgulanmasıdır.

Bir noktadan sonra kişi
karşı tarafla değil,
kendi zihniyle mücadeleye başlar ki bu ruhsal ve bedensel sağlığın bozulmasına giden yolu açar.

29/03/2026

Eşin senin yaında sakin,
anlayışlı,
hatta uyumlu biri.

Ama ailesinin yanında bambaşka birine dönüşüyor.
Sana laf sokuyor,
üstten konuşuyor,
sanki bir şey ispat etmeye çalışıyor.
Orada mesele sen değilsin aslında.
Orada roller devreye giriyor.

Kendini güçlü göstermek
ailesine kendini kanıtlamak,
“ben hala buradayım” demek istiyor.
Ama bunu yaparken,
fark etmeden seni küçültüyor.

Hala büyüyememiş çocuklar, evlenseler bile ailelerine kendilerini ispat etmek ister.Ve bunun için eşe davranış biçimi tam da kendilerini gösterecekleri ortamı sağlar.