Anmor Funerals Begrafnisse

17/03/2026

Geleen

Hoe gaan jy aan na iemand se dood?

Niemand leer jou hoe nie.
Hulle gee jou condolences soos 'n warm kombers wat te kort is. Hulle sê: "Sterkte." "Tyd." "God se plan." En jy knik, want dis makliker as om te sê: Ek weet nie hoe om nou 'n mens te wees nie. Ek weet nie hoe om asem te haal sonder daai een persoon wat my wêreld vasgehou het nie.

Die wêreld hou aan met 'n wreed soort normaliteit.

Ketels kook. Skerms fl***er. Mense grap oor klein goed. Jou foon lui. Iemand vra wat jy vir aandete gaan maak. Jy kyk na hulle soos iemand wat 'n ander taal praat, want in jou kop is daar net een sin wat bly herhaal: Maar hulle is weg.

Dis die deel wat niemand sê nie: rou voel nie soos hartseer alleen nie. Dit voel soos ’n fout in die heelal. Soos iets wat nie moes kon gebeur nie, maar toe gebeur dit, en nou moet jy steeds jou skoene aantrek en jou tande borsel en voorgee jy verstaan hoe tyd werk.

Aan die begin is jy nie "sterk" nie. Jy is net daar.
Jy bestaan.
Jy beweeg soos iemand wat 'n glas in jou bors dra en bang is om te vinnig te draai.
Jy sal snaakse goed doen. Jy sal vergeet om te eet. Of jy sal eet soos iemand wat probeer vul wat nie gevul kan word nie. Jy sal vir 'n oomblik lag en dan skrik vir jou eie lag, want hoe durf jy iets ligs voel in 'n wêreld wat so swaar geword het? Jy sal huil oor 'n random ding. 'n Winkelrak. 'n Reuk. 'n Liedjie. 'n Ou voicenote. Rou is nie net trane nie. Dit is herinneringe wat jou uit die bloute aanval, soos iemand wat jou naam roep in 'n winkel en jy draai om en daar is niemand.

Die ergste is die oggend-oomblik.
Daai eerste sekonde wanneer jy wakker word en alles nog heel is.

Dan kom die herinnering terug soos koue water:
O ja.
Hulle is nie meer nie.
Dit gebeur oor en oor. Niemand praat daaroor nie, want dis nie net hartseer nie. Dis herhaaldelike verlies. Dis om elke dag weer te hoor die deur gaan nooit weer oop nie.

Hoe gaan 'n mens dan aan?

Nie deur groot antwoorde nie.
Nie deur "positief bly" nie.
Jy gaan aan deur klein, dom, onheroïese dinge.
Jy maak koffie al proe dit na niks.
Jy stort al voel dit sinneloos.
Jy ry winkel toe en staan voor die rak en onthou skielik hulle het altyd hierdie een ding gekies. Jy sit met die item in jou hand en jy weet nie of jy dit moet koop of weggooi nie, want dit voel soos verraad en eerbetoon op dieselfde tyd.

Dis hoe rou werk. Dit maak selfs brood en melk emosioneel.
Mense d**k "aan gaan" beteken jy moet aanbeweeg.
Maar rou is nie 'n pad met 'n einde nie. Dis 'n nuwe manier van leef.
Jy kom nie oor dit nie. Jy leer om daarmee saam te leef, soos 'n litteken wat soms brand wanneer dit reën.

Hier is iets mooi wat ek eers later verstaan het:
Liefde hou nie op as iemand doodgaan nie.
Dit verander net plek.
Dit sit nou in jou geheue soos 'n huis waarin die ligte nog aan is.
Dit sit in jou lyf, in maniere waarop jy nog steeds reageer op dinge soos hulle jou geleer het.

Dit sit in jou mond wanneer jy hul naam sê en jy wil dit sagter sê, soos iemand wat slaap.
Party dae voel jy okay.
Dan voel jy skuldig.
Dan besef jy: om okay te voel beteken nie jy het minder lief nie. Dit beteken net jy het oorleef. Oorleef is nie ontrou nie. Dis mens.

So wat doen jy?

Jy praat oor hulle wanneer jy kan.
Jy noem hul naam.
Jy hou op om jouself te straf vir oomblikke van lig.
Jy laat mense jou help, al is jy hardegat.
Jy skep klein rituele, want die hart verstaan ritueel beter as raad.
En as jy regtig nie weet wat om te doen nie, doen jy net die volgende klein ding.
Net die volgende asem.
Net die volgende koppie koffie.
Net die volgende dag.

Want die waarheid is: jy gaan nie aan deur hulle agter te los nie. Jy gaan aan deur hulle saam te dra.

Nie soos 'n ketting om jou keel nie, maar soos 'n hand op jou rug.
Iets wat jou herinner: hierdie liefde was werklik.
Daarom maak dit nou so seer. En ja, dit word later stiller. Nie omdat jy vergeet nie. Maar omdat jou hart leer: pyn en liefde kan in dieselfde bors woon, sonder om mekaar dood te druk.

Dis hoe jy aan gaan na iemand se dood.
Nie mooi nie.
Nie netjies nie

Jy gaan aan met trane op die verkeerde tye.
Met lag wat jou verras.
Met herinneringe wat jou skielik vang,
en met 'n liefde wat nie gesterf het nie,
net van vorm verander het.

©️ -edb- 2026

11/03/2026

Wil net noem dit is ons voorreg om bedieningswerk te kan doen by Anmor Funerals Begrafnisse

It’s National Funeral Director & Mortician Recognition Day! Today, we honor your inspiring dedication to serving families in need! Here at ASD, we believe Funeral Directors are one of the greatest unsung heroes of the world. Thank you for the commitment, selflessness, and hard work you demonstrate every day of the year!

23/02/2026

Being continually misunderstood by the public and misrepresented by the media doesn’t stop funeral professional from doing praise-worthy work every day. It is not pride or recognition that motivates funeral directors, but rather a feeling of personal fulfillment after helping someone in need. Every single day, behind the door of a funeral home, a truly beautiful moment is taking place that demonstrates the power of remembrance. Most of these moments are private, unseen by others outside of the funeral service community and the families they serve. Just because there are no images of funeral directors carrying people from a burning building does not meant that they do not rescue people in turmoil on a daily basis.

11/02/2026

Tannie Hannie Venter
25 November 1939 - 4 Februarie 2026

Ons het die voorreg gehad om Liewe Tannie Hannie Venter se lewensviering te behartog op
10 Februarie 2026.

Sjoe ek wens ek het Tannie persoonlik geken. Die mooiste hulblyke oor Tannie se lewe het boekdele geskryf van hoe lief Tannie die Here Jesus het.

As iets nie reg is nie,is dit nie reg nie en klaar. As Tannie deeg maak en dit is nie perfek nie, gooi weg en doen dit oor, daar was nie van regmaak tot dot reg voel nie, ooo nee jy doen dit eerder oor.
Wat reg is, is reg !!!!!
Nou is Tannie Hannie veilig by Jesus.

Mooiste kind van Jesus, en soveel siele na Jesus gelei. Wat n voorreg dat Tannie mense na Jesus kon lei met liefde en oorgawe.

Die opregte en kragte woord was bedien deur Past Callie Rentia Venter, Tannie Hannie se seun vanuit Connexco Gemeemte.

Baie dankie Pastoor Callie, Handa en familie dat ons die lewe van so merkwaardige vrou saam met julle kon deel.
Celebrating with the angels now.

10/02/2026

Lewensviering van Tannie Gertruida Venter

Roudiens ter nagedagtenis van Hannie Venter 10 Februarie 2026 11:00 Connexo Credit to original artists. No copyright intended

06/02/2026

GELEEN

BEING A MOTHER WHO HAS LOST A CHILD
There’s an order that life is supposed to follow.

An order of breaths we are supposed to take,
as if we are passing a torch from one generation to the next.

And our torch is supposed to go out before our child’s flame is extinguished.

We are supposed to watch them take their first breath.
But not their last.

We are supposed to hear the thud-thud of their heart when it starts beating.
But never the silence when it stops.

That heart that we once carried inside of us. That breath that we gave them. That life that we kept safe, protected.

So when the order of life is disrupted,
when their torch goes out before yours,
it is as if you too have been robbed of your breath
and as if your heart has stopped beating as well.

There is nothing that can make it less painful.
You would happily blow out your flame if it meant theirs could burn.

But you can’t. Even though that’s how it should be.

So all you can do is carry them inside you -
like you did once before.
Except now they have to stay in your heart forever.

And though it hurts,
just know that they are safe there.
They are protected.

Because a mother’s love is unending.
Because it burns forever with every breath you take and
with every beat your heart makes.

Because a mother’s love
is a flame that can
never
be extinguished.

Written by Becky Hemsley Poetry

02/02/2026

When a husband dies,
it isn’t only the man you shared a home with who leaves.
A piece of your story goes quietly with him.

The plans you thought there was time for
slip away unfinished.
The words you meant to say
rest forever in your chest.
The embraces you believed would wait for tomorrow
vanish without warning.

The bed suddenly feels wider,
colder.
The house fills with a silence so deep
it presses against your heart.
The cups stay where they always were,
yet one is never lifted again.

His clothes still hold his scent,
soft and familiar,
but each day it fades—
as if even that is learning how to let go.

This emptiness is hard to explain.
It isn’t only the loss of a person.
It is the loss of a shared life.
Of a glance that understood without words.
Of the gentle, “Have you eaten?”
Of the quiet, “Rest, I’ll take care of it.”

When a husband dies,
something within you changes forever.
The part of you that lived to share moments with him—
laughing at nothing,
arguing over little things,
holding each other simply because you could.

The pain remains, yes.
But so does something else.
The memory of what was lived.
The ordinary days that became precious.
The love that existed, imperfect and real.

So if you still have him today,
hold him a little longer.
Speak what you feel, even if it feels unnecessary.
Forgive what does not matter,
and loosen your grip on pride.

Because one day,
the “tomorrow” you are sure of
may quietly turn into
“never again.”

15/01/2026

Vir ons famiies wat al 'n seun aan die dood afgestaan net..

10/01/2026

Ons liewe Oom Hennie Blaauw

Ons het gister ons liewe Oom Hennie se celebration of life gevier met mense en familie wat so lief is vir Oom

Oom Hennie was en is so lief vir Pqppa God. En nou is oom veilig by Jesus waarna Oom so uit gesien het.

Soos Ds Jaco Schoeman gesê het was oom se steunpilaar vir BAIE jare in NG KERK CULEMBEECK.

Oom moes tot ons tieners en jongmense in toom hou as Oom ons bus bestuur het na ons jeugkampe by Ciara kampterrein.
Soos Ds Jaco sê, toe ons nog jonk en jikkerig was moes Oom ons rustig hou. Iets wat ons altyd in ons harte sal dra.

Baie dankie Tannie Francien?.Sus Helena? Philip en Henriette vir die eer om Pappa se diens te kon behartig vanuit die NG Kerk Suiderlig.

Jesus het Oom kom haal in Oom se vroutjie se arms, en mens kon die teenwoording van die Here en Sy engele ervaar. Nou is Oom by Jesus... Gesond met 'n verheerlikde liggaam en weet oom het soveel krone omtvang
Geniet die hemel my liewe Oom Hennie, tot ons weer omtmoet.

https://www.facebook.com/share/v/1ByJsUr9eA/

03/01/2026

Jaco Stols

Wat n voorreg om hiersieie GROOT BOOM wat geval het en by ons gesteel is se diens te kon behartig

Jaco Stols jy was 'n man met 'n hart van goud En SO BAIE geliefd.

Jy los 'n groot leemte my vriend, maar sal vir altyd in almal se harte
Voortleef.
Dankie Wendy Seun Stols dat ons by Anmor die voorreg gehad het om Jaco Se life celebration vir julle te kon behartig.

Een dag op 'n slag Wendy, een dag op 'n slag. Dit is my gebed vir jou en jou kinders.

Celebrating with the angels now

02/01/2026

We had the privilege to celebrate the.life of Keneilo Fairlane 'Nono- Nathane

Beautiful tributes and eulogies were delivered by her family and friends. It made me wanting to have known her as well.

Her service was help the Methodist Chruch in Noordheuwel and she was laid to rest in Sterkfontein Cemetery.

28/11/2025

Skakel ons gerus.